شفعه: چنانچه ِیکِی از دو شرِیک، سهم مشاع خود را به غِیر شرِیکش بفروشد، شرِیک او نسبت به سهم فروخته شده، حق شفعه پِیدا مِیکند؛ از اِین رو، ملکِیت مال فروخته شده براِی خرِیدار متزلزل مِیباشد و استقرار آن منوط به صرف نظر کردن شرِیک از حق شفعه ِیا تأخِیر در اِعمال آن حق، بدون عذر توسط شرِیک است که موجب سقوط حق شفعه مِی شود (١٤) (←شفعه).

(١) موسوعة الخونِی ٣٠/ ١٦١.

(٢) شرائع الاسلام ١/ ١٠٦ ؛ إرشاد الأذهان ١/ ٢٧٨ ؛ البيان / ٢٧٨.

(٣) مصابيح الظلام ١٠/ ٣٥ – ٣٧.

(٤) جواهر الکلام ١٥/ ٣٧.

(٥) كتاب الزكاة (شيخ انصارِی)/ ١١٢-١١٣.

(٦) العروة الوثقى ٤/ ٣٨٩ – ٣٩٠.

(٧) جامع المقاصد ٤/ ٥٨؛ كتاب المكاسب ٣/ ٢٥.

(٨) کتاب المكاسب ٤٤٦/٣ ؛ هدى الطالب ٣٧٦/٥.

(٩) الحدائق الناضرة ١٩ / ٧١.

(١٠) جواهر الکلام ٢٦/ ٣٧٣ -٣٧٨.

(١١) ٢٧/ ٢٧٣.

(١٢) مختلف الشيعة ٧/ ١٥٩؛ الروضة البهية ٣٥٣/٥.

(١٣) تفصيل الشريعة (النكاح) / ٥٩١.

(١٤) جواهر الکلام ٣٧/ ٣٧٥.

ملکِیت مستقر

ملکِیت مُستَقرّ: مقابل ملکِیت متزلزل.

ملکِیت مستقر، مقابل ملکِیت متزلزل، ملکِیتِی را گوِیند که در معرض زوال نِیست، مانند ملکِیت حاصل براِی

خرِیدار پس از اتمام مدت خِیار(١) (←ملکِیت متزلزل).

ملکِیت مستقر، گاهِی در مقابل ملکِیت آنِی (←ملکِیت آنِی) به کار مِی رود که مراد از آن، استمرار ملکِیت اِیجاد شده است. (٢)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) غاية المراد حاشية (الإرشاد) ٢/ ٥٥ ؛ القواعد الفقهية (بجنوردِی) ٢٣٧/٥.

(٢) كتاب النكاح (اراکِی) ٧٠٨.

ملکِیت مشاع

ملکِیت مُشاع: قسمِی از ملکِیت

ملکِیت مشاع، ملکِیتِی است که متعلق آن، مال مشترک مِیان دو ِیا چند نفر است که هر ِیک به گونه اشاعه مالک آن مِیباشد، مانند مالِی که نصف، نصف، مشترک مِیان دو نفر است و هر ِیک از آن دو مالک نِیمِی از آن به گونه اشاعه است.