فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٥٣
برخِی گفته اند: کفاره کشتن ِیک ملخ ِیک دانه خرما و افزون بر آن ِیک مشت طعام و در تعداد بسِیار، ِیک گوسفند است.(٧) مرجع در شناخت کثرت، عــرف است.(٨) کفاره خوردن ملخ نِیز براِی مُحرم، کفاره کشتن آن است.(٩) برخِی گفته اند: کفاره خوردن ملخ ِیک گوسفند است. (١٠)
صِید و ذباحه: تذكيه ملخ همچون ماهِی، با صِیدِ زنده آن است. بنابر اِین، ملخِی که قبل از شکار مرده باشد؛ چه در آب و چه در خشکِی، حلال نِیست. در تذكيه ملخ، اسلام، رو به قبله بودن، همچنِین هنگام گرفتن آن، بردن نام خدا شرط نِیست. (١١)
اطعمه و اشربه: خوردن ملخ صيد شده، حتِی زنده آن حلال است، مگر ملخهاِیِی که قدرت پرواز ندارند که خوردن آنها حرام مِیباشد. (١٢)
خون، فضله و غِیر آن که از جانوران حلال گوشت خوردنش حرام است، از ماهِی و ملخ حرام نِیست؛ از اِین رو، خوردن ملخ زنده به طور کامل بدون اشکال است؛ چنان که خوردن آن پس از تذکِیه (زنده گرفتن آن) جاِیز مِی باشد؛ لِیکن آِیا خوردن خون و فضله آن به تنهاِیِی جاِیز است ِیا نه؟ برخِی احتِیاط واجب را در اجتناب از آن دانسته اند. (١٣)
(١) النهاية / ٥٨٨ - ٥٨٩ ؛ منتهى المطلب ١٧٩/٣ ؛ ذخيرة المعاد ١٤٥ ؛ جواهر الکلام ٥/ ٢٩٤.
(٢) النهاية / ٢٢٨ - ٢٢٩ ؛ الحدائق الناضرة ١٥/ ٢٤٥-٢٤٧؛ مناسک حج (مراجع) ١٩٥.
(٣) مجمع الفائدة ٣٣٢/٦؛ جواهر الکلام ٢٠/ ٢٩٤ و ٣٢٦.
(٤) الجامع للشرائع / ١٩٣ ؛ إرشاد الأذهان ٣١٧/١؛ مهذب الأحكام ١٣/ ١٣٨ و ١٤٢.
(٥) الروضة البهية ٢/ ٣٤٦ - ٣٤٧؛ جواهر الكلام ٢٠/ ٢٩٤.
(٦) الحدائق الناضرة ٢٤٥/١٥؛ جواهر الكلام ٢٠/ ٢٤٥ – ٢٤٨.
(٧) موسوعة الخوئي ٢٨/ ٣٣٣؛ التهذيب في مناسک العمرة والحج ٢/ ٢٣٠.
(٨) الروضة البهِیة ٢/ ٣٤٦.
(٩) جواهر الکلام ٢٠/ ٢٤٦ ؛ مهذب الأحکام ١٣/ ٢٤٥ – ٢٤٦.
(١٠) النهاية / ٢٢٨ ؛ كتاب السرائر ١/ ٥٦٧ ؛ الحدائق الناضرة ١٥/ ٢٤٦ ؛ مجمع المسائل ١/ ٤٦٤.
(١١) رِیاض المسائل ١٢/ ١٢٧؛ جواهر الکلام ٣٦/ ١٧٥ ؛ توضِیح المسائل مراجع ٢/ ٥٩٣.
(١٢) تحرِیر الأحكام ٤/ ٦٢٧ ؛ معالم الدين في فقه آل ياسين ٢/ ٤٦٠ ؛ رِیاض المسائل ١٢/ ١٢٨ ؛ جواهر الكلام ٣٦/ ١٧٨ – ١٧٩.
(١٣) تحرير الوسيلة ٢/ ١٦١ ؛ مهذب الأحكام ٢٣/ ١٤٧ ؛ هـدايـة العباد (گلپاِیگانِی) ٢/ ٢٣٠ ؛ منهاج الصالحِین (سِیستانِی) ٣/ ٢٩٨ ؛ كلمة التقوى ٦/ ٣٤٩.
ملس
مَلْس: نوعِی کفش.