فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٥٣
(١) لسان العرب و مجمع البحرين، واژه «نصا».
(٢) العروة الوثقِی ٣٦٤/١.
(٣) جواهر الکلام ٢٩/ ٤٤.
ناظر ← نظارت
ناظر استصوابِی ← نظارت
ناظر استطلاعِی ← نظارت
ناظر استِیثاقِی ← نظارت
ناظر اطلاعِی ← نظارت
ناظر محترم
ناظر محترم: انسانِی که از او حِیا مِیشود.
عنوان ِیاد شده در موضوع پوشش عورت از دِیگران آمده است. مقصود از محترم در عنوان ناظر محترم کسِی است که از او حِیا و شرم مِیشود؛ بدِین معنا که دِیگران از آشکار کردن عورت خود نزد او حِیا و شرم دارند ِیا وِی از آشکار کردن عورت خود شرم مِیکند.(١) برخِی گفته اند: معِیار احترام، در ناظر و نظر شونده ِیکِی است و آن، رسِیدن انسان به حدِی است که بالطبع از نگاه کردن دِیگرِی به عورتش استنکاف داشته باشد. (٢)
ناظر محترم شامل انسان بالغ و نِیز نابالغِ مميز (← ممِیز) مِیشود، جز افرادِی که استثنا شده اند، از قبِیل زوج و زوجه، مولا و کنِیزِی که آمِیزش مولا با او جاِیز است.(٣) از عنوان ِیاد شده در باب طهارت سخن گفته اند.
پوشاندن عورت (← عورت) از ناظر محترم در هر حال واجب است، جز حال ضرورت، همچون حال درمان و معالجه. (٤) (← نگاه)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١) مصباح الهدِی ٣/ ٧.
(٢) كتاب الطهارة (شيخ انصارِی) ١/ ٤٢٥ – ٤٢٦.
(٣) العروة الوثقى ١/ ٣٠٦.
(٤) ٣٠٥ و ٣١٠ - ٣١١.
ناف
ناف: فرورفتگِی کوچک در مِیانه شکم. از آن به مناسبت در بابهاِی طهارت، حج و و دِیات سخن گفته اند.
طهارت: استمتاع شوهر از همسر حاِیض خود، به صورت تماس مستقِیم بدون لباس، در بالاتر از ناف و پاِیِین تر از زانو جاِیز و در حد فاصل مِیان ناف و زانو -در غِیر آمِیزش از قُبُل ـ بنابر مشهور مکروه است. (١)