فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٦٥
به صورت زنان بند مِی اندازد تا موهاِی صورت آنان را بر طرف کند. (٢) منتمصه زنِی را گوِیند که با او اِین کار انجام مِی گِیرد.(٣) از آن به مناسبت در باب تجارت سخن گفته اند.
در حدِیث ِیاد شده، رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله چند دسته از زنان، از جمله نامصه و منتمصه را لعن کرده است. در مقابل، مفاد بعضِی احادِیث، جواز ازاله موهاِی صورت براِی زنان است. علاوه بر اِین، سند حدِیث نبوِی ضعِیف است؛ از اِین رو، حدِیث ِیاد شده بنابر پذِیرش و دلالت آن بر حرمت، بر مورد قصد تدلِیس (← تدلِیس) ِیا توسل جستن به آن براِی امرِی حرام حمل شده است؛ چنان که بنابر شمول حدِیث نبوِی نسبت به غِیر مورد تدلِیس، از قبِیل آراستن زن خود را براِی شوهرش، در اِین موارد حمل بر کراهت شده است. (٤)
برخِی به دلِیل ضعف سند رواِیت، در اثبات کراهت به استناد آن، تأمل و اشکال کرده اند. (٥)
(١) معانى الأخبار / ٢٥٠.
(٢) الصحاح (جوهرِی) و النهاية (ابن اثير)، واژۀ «نمص».
(٣) معانى الأخبار / ٢٥٠.
(٤) جامع الشتات (خواجوِیِی) / ١٠٦ ؛ الحدائق الناضرة ١٨/ ١٩٧ ؛ أنوار الفقاهة (المكاسب). (كاشف الغطاء) ٦٤ ؛ کتاب المكاسب ١/ ١٧٠.
(٥) شرح طهارة قواعد الاحكام / ٣٥٥؛ مصباح الفقاهة ١/ ٢٠٤.
نام گذارِی
نام گذارِی: گزِینش نام.
از احکام آن در باب نکاح سخن گفته اند.
از حقوق فرزند بر پدر، گذاردن نام نِیکو بر او است. برترِین نامها، نامهاِی بِیانگر عبودِیت و بندگِی خدا است، مانند عبدالله، عبدالرحمن و عبدالرحِیم و در مرحله بعد، نامهاِی امامان و پِیامبران عليهم السّلام، بوِیژه نام محمد صلى الله علِیه و آله است.(١)
ترک نامگذارِی به محمد براِی دارنده چهار پسر و طبق برخِی رواِیات، ســه پسر، مکروه است. چنان که برترِین نامها براِی دختران، نام زنان صالح، بوِیژه نام مبارک فاطمه علِیها السّلام مِیباشد.(٢)