فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٥٣
مسئله محل اختلاف است. (١٤)
تورّک (تورّک) در نماز در حالت نشسته براِی مرد مستحب است و آن عبارت است از نشستن بر ران چپ و نهادن پشت پاِی راست بر کف پاِی چپ.(١٥)
فاصله انداختن مِیان اذان و اقامه، با نشستن ِیا سجده کردن ِیا سکوت و ِیا ِیک گام به جلو نهادن مستحب است. (١٦)
مستحب است نمازگزار بعد از نماز صبح تا طلوع آفتاب در مصلاِی خود بنشِیند و به ذکر مشغول شود. (١٧)
در ماه و خورشِید گرفتگِی، چنانچه نمازگزار قبل از زوالِ گرفتگِی، نماز آِیات را به اتمام رساند، مستحب است تا زوال آن بنشِیند و به ذکر و دعا بپردازد ِیا نماز آِیات را اعاده کند. (١٨)
بر خطِیب جمعه واجب است خطبه ها را اِیستاده اِیراد کند و نشسته خواندن خطبه ها جاِیز نِیست.(١٩) بنابر مشهور، واجب است خطِیب با نشستن کوتاهِی، مِیان دو خطبه فاصله بِیندازد.(٢٠)
امامت کسِی که نشسته نماز مِی گزارد، براِی نماز گزاران نشسته جاِیز است؛ (٢١) لِیکن بنابر قول مشهور، براِی اِیستادگان جاِیز نِیست؛ (٢٢) بلکه بر آن ادعاِی اجماع شده است. (٢٣)
حاضرِی که به مسافر اقتدا کرده است، آِیا بر امام واجب است پس از سلام نماز تا اتمام نماز حاضر بنشِیند ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف است. مشهور، آن را واجب نمِی دانند؛ هرچند مستحب مؤكّد دانسته اند. (٢٤) برخِی آن را واجب دانسته اند. (٢٥) اِین قول به ظاهر عبارت بعض قدما نسبت داده شده است. (٢٦)
فاقد ساتر عورت، چنانچه بخواهد نماز را به جماعت بگزارد، بنابر مشهور، باِید نشسته به جا آورد؛ خواه از نگاه دِیگران اِیمن باشد، ِیا نباشد (٢٧) (←نماز عرِیان).
صوم: بنابر قول مشهور، نشستن زنِ روزه دار در آب مکروه است. (٢٨)
اعتکاف: در صورتِی که اعتکاف کننده براِی نِیازِی از مسجد محل اعتکاف بِیرون رود، نمِیتواند بدون ضرورت زِیر سقف ِیا ساِیه بان بنشِیند.(٢٩) جواز نشستن زِیر غِیر سقف و ساِیه بان، اختلافِی است. (٣٠)