فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٩٩
جواهر الکلام ٣٦/ ٢٦٠.
(٢٨) المقنع / ٤٢١.
(٢٩) الروضة البهية ٧/ ٢٩١ – ٢٩٢.
(٣٠) کتاب السرائر ٣/ ٩٨ ؛ تحرير الأحكام ٤/ ٦٣٣ ؛ إيضاح الفوائد ٤/ ١٥٠ ؛ مسالك الافهام ١٢/ ٢٨ ؛ رِیاض المسائل ١٢/ ١٦٩ ؛ كشف اللثام ٩/ ٢٦٩ ؛ جواهر الكلام ٣٦/ ٢٨١ ؛ العروة الوثقِی ١/ ٢٧٨.
(٣١) مستند الشيعة ١٥/ ١١٨ ؛ جواهر الکلام ٣٦/ ٢٦٠.
(٣٢) مستند الشيعة ١٥/ ١١٨ ؛ جواهر الكلام ٢٧٥/٣٦.
(٣٣) جواهر الكلام ٦٨/٢٠.
(٣٤) العروة الوثقى ٤/ ٣٤٠.
نجاست عِینِی ← نجاست حکمِی
نجاست مخفّفه
نجاست مُخَفَفَّه: نجاست بخشوده شده در نماز.
به نجاستِی که در بدن ِیا لباس نمازگزار بخشوده شده و نماز با آن صحِیح است، نجاست مخففه، خفِیف و مَعفّو گفته شده است، مقابل نجاست مغلّظه (←نجاست مغلّظه) از آن در باب طهارت سخن گفته اند.
از شراِیط صحت نماز، پاک بودن بدن و لباس نمازگزار است؛ لِیکن خون جراحت (← جراحت) و نِیز خون کمتر از درهم بغلِی (←درهم بَغْلِی) -جز خون حِیض، نفاس و استحاضه ـ بخشوده شده است. (١) برخِی خون نفاس و استحاضه را نِیز مَعفوّ دانسته اند. (٢)
آِیا بخشودگِی خون کمتر از درهم بَغلِی شامل خون هر حِیوان حرام گوشت، بلکه نجس العِین مِیشود ِیا نه؟ مسئله اختلافِی و مشهور، قول اول است. البته اگر نجاستِی دِیگر به خون برسد، بخشوده نخواهد بود.(٣)
(←خون) (← نجاست)
(١) جواهر الکلام ٦/ ١٠٧.
(٢) الحدائق الناضرة ٥/ ٣٢٦-٣٢٨.
(٣) منتهى المطلب ٣/ ٢٥٥ ؛ جواهر الکلام ٦/ ١٢١ - ١٢٤.
نجاست مغلّظه
نجاست مُغَلَّظَه: نجاست غِیر مَعفُوّ.
نجاست مغلظه ِیا غلِیظ بر نجاستِی اطلاق مِیشود که در نماز بخشوده نِیست، مانند خون استحاضه، حِیض و نفاس و نِیز خون افزون بر درهم بَغْلِی (←درهم بغلِی). از آن به مناسبت در باب طهارت سخن گفته اند.