مشاعر جمع مَشعَر، محلهاِیِی است که شارع مقدس آنها را براِی عبادت قرار داده است، از قبِیل عرفات، مشعر الحرام، منى، صفا و مروه و نِیز بر مساجد و مشاهد مشرفه (←مشاهد مشرفه) و دِیگر مکانهاِی مقدس و محترمِی که به عبادت در آنها ترغِیب و تأکِید شده، اطلاق مِیگردد. (١) از آن به مناسبت در باب حج و احِیاء موات نام برده اند.

حج: حج عبارت است از مجموع اعمال و مناسکِی که در مشاعر مخصوص، همچون مِیقات، مسجد الحرام، صفا و مروه، عرفات، مشعر و منِی، به جا آورده مِی‌شود. (٢)

(← حج).

احياء موات: بنابر قول مشهور، احِیاِی مشاعرِی که شارع آنها را براِی عبادت قرار داده است. مانند منِی و عرفات، جاِیز و صحِیح نِیست(٣) (← احِیاء موات).

(١) لسان العرب و مجمع البحرين، واژه «شعر» ؛ جواهر الكلام ٣٨/ ٥٣ ؛ مصباح الفقيه ٣/ ٣١٨.

(٢) شرائع الاسلام ١/ ١٦٣.

(٣) جواهر الکلام ٣٨/ ٥٣.

مشافهه

مُشافَهَه: چهره به چهره سخن گفتن؛ گفت وگوِی رو در رو.

زمانِی که شخص مطالبش را مستقِیم و رو در رو با طرف مقابل خود در مِیان مِی‌گذارد، گفته مِی‌شود او مطالب خود را شفاهِی ِیا مشافههً به طرف مقابل انتقال داده است؛ در مقابلِ کسِی که مطالبش را از طرِیق نوشتن ِیا غِیر آن به دِیگرِی انتقال مِیدهد. از آن در اصول فقه، همچنِین در علم دراِیه و نِیز به مناسبت در برخِی ابواب فقه، نظِیر اجتهاد و تقلِید و قضاء سخن گفته اند.