بنابر مشهور، مستحب است لباس ِیا بدنِی که با سگ، خوک ِیا کافر با خشکِی هر دو ملاقات کرده است، بر موضع ملاقات، آب پاشِیده شود.(١٥) برخِی گفته اند: مستحب است بر موضع ملاقات لباسِی که با هر چِیز نجس خشک تماس پِیدا کرده، آب پاشِیده شود. (١٦)

ملاقات با نجس درون بدن: براِی ملاقات شِیء پاک با نجس درون بدن چند صورت متصور است:

١. ملاقات اجزاِی پاک درونِی با نجاست درونِی، مانند ملاقات آب دهان با خون لثه. در اِین صورت، ملاقات شِیء پاک با نجس موجب نجس شدن آن نمِی شود. (١٧)

٢. ملاقات اجزاِی پاک درونِی با نجاست خارجِی درون بدن، مانند خوردن غذاِی نجس که با آب دهان و دندانها برخورد مِیکند. در اِین صورت، آِیا ملاقات، موجب نجس شدن مِیشود ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف است. (١٨)

٣. ملاقات شِیء پاک خـارجـِی بـا نجس درونِی داخل بدن، مانند آمپول تزرِیقِی به بدن که با خون داخل بدن ملاقات مِیکند. در اِین فرض، به تصرِیح بسِیارِی ملاقات موجب نجس شدن شِیء خارجِی نمِی شود، مگر آنکه پس از خارج شدن، آلوده به عِین نجس، همچون خون باشد. برخِی احتِیاط را در اجتناب از آن دانسته اند.(١٩)

برخِی دِیگر تفصِیل داده و گفته اند: اگر محل ملاقات داخل بدن با ِیکِی از حواس قابل حس باشد، مانند ملاقات انگشت با خون داخل دهان ِیا با خون درون بِینِی، ملاقات موجب نجاست مِیشود؛ اما اگر قابل حس نباشد، مانند تزرِیق آمپول، موجب نجاست نمِی شود. (٢٠)

٤. ملاقات نجاست بِیرونِی با شِیء پاک خارجِی در داخل بدن، مانند ملاقات سکه بلِیده شده با شراب نوشِیده شده در معده. به تصرِیح برخِی اِین ملاقات، موجب نجس شدن پاک (سکه) مِی شود. (٢١)

ملاقِی شبهه محصوره: اگر نجسِی مِیان چند چِیز مردّد باشد، مانند اِینکه از سه ظرف آب ِیکِی نامشخص نجس باشد.