در فرض نخست تا سِی روز از عِید فطر، مجاز به تراشِیدن سر مِیباشد؛ اما بعد از سِی روز و ِیا در فرض به جا آوردن عمره در ذِیقعده ِیا ذِیحجه، مجاز به تراشِیدن سر نخواهد بود (٢٨) (←تراشِیدن).

تجارت: خرِید و فروش اجزاِی بِی جان مردار، همچون مو و پشم، در صورت داشتن منفعت حلال، جاِیز است. (٢٩)

حجر: روِیِیدن موهاِی درشت زهار در پسران و دختران، از نشانه هاِی بلوغ اِیشان مِیباشد. آِیا روِیِیدن موهاِی درشت صورت و سبِیل در پسران نِیز چنِین است؟ مسئله محل اختلاف است.(٣٠) (← بلوغ).

نکاح: نگاه کردن مرد به موهاِی زن نامحرم حرام است، مگر زنِی که قصد دارد با او ازدواج کند که به گفته برخِی نگاه کردن به موهاِی وِی اشکال ندارد. (٣١) برخِی حتِی در صورت قصد ازدواج، نگاه کردن به موهاِی نامحرم را جاِیز ندانسته اند.(٣٢)

به قول مشهور، نگاه کردن به موهاِی زنان ذمِّی (←اهل ذمه) بدون قصد لذت، همچنِین کنِیزِی که قصد خرِید او را دارد جاِیز است (٣٣) (←نگاه)

بر زن واجب است موهاِی خود را از نامحرم جز اولى الاربه (←اولِی الاربه) بپوشاند،(٣٤) مگر زنانِی که بر اثر کهولت و پِیرِی، امِید به ازدواج ندارند. بر اِین گونه زنان پوشاندن آن مقدار از موها که نپوشاندن آنها براِی آنان متعارف مِیباشد، واجب نِیست.(٣٥)

تراشِیدن موهاِی سر نوزاد در هفتمِین روز ولادت او و هم وزن آن، طلا ِیا نقره صدقه دادن مستحب است.(٣٦)

کفاره: کفّاره کندن موها در مصِیبت توسط زن، کفّاره قسم (← قسم) مِیباشد. بنابر قول مشهور در تراشِیدن و چِیدن موها در مصِیبت توسط زن نِیز کفّاره واجب مِی شود؛ لِیکن در اِینکه کفاره آن کفاره افطار عمدِی روزه ماه رمضان مِیباشد که مخِیر مِیان آزاد کردن برده، شصت روز روزه گرفتن و شصت فقِیر اطعام کردن است