(٤٦) کتاب السرائر ٢٦٧/١ ؛ المعتبر ٢/ ١١٠ ؛ کشف الرموز ١/ ١٤٣؛ نهاية الإحكام ١/ ٣٤٩؛ إيضاح الفوائد ١/ ٨٨؛ الدروس الشرعية ١/ ١٥٣ ؛ الروضة البهية ٥٥٤/١ ؛ مجمع الفائدة ٢/ ١٢٨.

(٤٧) المعتبر ١١١/٢ ؛ منتهى المطلب ٣٠٧/٤ ؛ جامع المقاصد ٢/ ١٢١.

(٤٨) العروة الوثقى ٢/ ٣٨٧.

(٤٩) منتهى المطلب ١٣/ ٢٤٧ ؛ بحار الأنوار ٨٣/ ٣٣٧ ؛ توضيح المسائل مراجع ١/ ٤٩٥.

(٥٠) العروة الوثقى ٣٨٤/٢.

(٥١) ٤٠١-٤٠٢.

(٥٢) ٤٠١-٤٠٢.

(٥٣) ٣٩٨-٤٠٠.

(٥٤) ٤٠١.

مکث

مَکث: توقف؛ درنگ.

از آن به مناسبت در بابهاِی طهارت، صلات، اعتکاف، حج و احياء موات سخن گفته اند.

طهارت: مکث طولانِی در مستراح هنگام تخلِّی مکروه است.(١)

مستحب است امام بعد از اقامه نماز بر مِیت، مقدارِی مکث کند تا جنازه را از زمِین بردارند. (٢)

بنابر مشهور، مکث جنب و حاِیض در مسجد، حرام است.(٣)

صلات: زود رفتن به مسجد و مکث طولانِی در آن مستحب است. (٤)

در رکوع و سجود، مکث به اندازه ذکر واجب، واجب و فراتر از آن، مستحب است. (٥)

اعتکاف: از شراِیط اعتکاف، سه روز ماندن در محل اعتکاف (مسجد) است و چنانچه براِی امرِی ضرور نِیاز به خروج از مسجد باشد، نباِید افزون بر اقتضاِی ضرورت مکث کند.(٦)

حج: مرد مُحرم مِی تواند هنگام پِیمودن راه براِی استراحت، نماز و ِیا کارِی دِیگر مکث کند. در اِین صورت

بنابر قولِی زِیر ساِیه رفتن براِی او اشکال ندارد(٧) (← ساِیه).

از مستحبات سعِی، مکث بر کوه صفا و دعا کردن و خواندن دعاهاِی وارد شده است.(٨)

بر امير الحاج، مکث در مِیانه راه؛ بوِیژه پس از کوچ از عرفات، مکروه است(٩) (← امِیر الحاج).

مستحب است حاجِی در راه بازگشت از مکه به مدِینه در معرس (←معرس) مکث کند. (١٠)