بنابر نظر مشهور، مقصود از موالات در وضو، خشک نشدن عضو ِیا اعضاِی پِیشِین، پِیش از شستن ِیا مسح عضو بعدِی در هواِی معتدل است. بنابر اِین، اگر قبل از شستن ِیا مسح عضوِی از اعضاِی وضو، عضو ِیا اعضاِی پِیشِین آن بر اثر تأخير و فاصله انداختن خشک شود، وضو باطل مِیشود و باِید دوباره وضو بگِیرد؛ اما اگر فاصله به اندازه خشک شدن عضو قبلِی نباشد، اشکال ندارد. (٢)

مقابل مشهور، برخِی گفته اند: مقصود از موالات در وضو، پِیاپِی انجام دادن افعال آن است؛ به گونه اِی که با اتمام شستن صورت،‌ بدون فاصله، دست راست و پس از آن دست چپ را بشوِید؛ سپس بدون فاصله سر و پس از آن، پاها را مسح کند. بنابر اِین قول، چنانچه بدون عذر، مِیان افعال وضو فاصله بِیندازد، کارِی حرام مرتکب شده است؛ لِیکن وضوِیش تنها در صورت خشک شدن عضو پِیشِین باطل مِیشود و اگر به سبب عذر ِیا تمام شدن آب، فاصله بِیفتد، در صورت باقِی بودن رطوبت در عضو پِیشِین، پس از بر طرف شدن عذر ِیا دستِیابِی به آب، وضو را ادامه مِیدهد و در صورت خشک شدن، آن را تجدِید مِی کند. (٣)

بنابر هر دو قول،‌ چنانچه افعال وضو پِیاپِی انجام شود، وضو صحيح است؛ هرچند عضو ِیا اعضاِی پِیشِین بر اثر شدت گرماِی هوا ِیا گرمِی بدن و مانند آن خشک شود؛ همچنِین بنابر هر دو قول، در صورت خشک نشدن اعضاِی پِیشِین، وضو صحِیح است؛ هر چند مِیان افعال وضو فاصله بِیفتد. البته بنابر قول دوم، فاصله انداختن بدون عذر حرام خواهد بود. (٤) آِیا در موالات، تنها خشک نشدن عضو پِیشِین شرط است ِیا خشک نشدن همه اعضاِی پِیشِین؟ مسئله محل اختلاف است. (٥)