احکام: مستحب است حاجِیان -جز امِیرالحاج و معذوران، همچون کهنسالان و بِیماران ـ روز هشتم ذِیحجه (← روز تَروِیه) پس از اقامه نماز ظهر و عصر، و بنابر قولِی، قبل از آن از مکه به سمت منِی حرکت کنند و دعاهاِی وارد شده هنگام حرکت به سوِی منِی را بخوانند و شب عرفه را در آنجا بمانند و به عبادت مشغول باشند و بهتر آن است که عبادتها، بوِیژه نمازهاِی خود را در مسجد خِیف (← مسجد خِیف) به جا آورند و پس از اقامه نماز صبح تا طلوع آفتاب به تعقِیبات بپردازند؛ سپس به طرف عرفات حرکت کنند. حرکت به سمت عرفات بعد از طلوع فجر نِیز بدون اشکال است؛ لِیکن بنابر قول مشهور، گذشتن از وادِی محسر قبل از طلوع آفتاب مکروه است؛ چنان که خروج از منِی قبل از طلوع فجر -جز براِی معذوران ـ بنابر قول مشهور مکروه مِیباشد. البته براِی امِیر الحاج مستحب است پِیش از ظهر روز تروِیه به منِی برود و نماز ظهر و عصر را در آنجا بخواند؛ چنان که مستحب مؤكد است شب عرفه تا طلوع خورشِید در منِی بماند، سپس به عرفات برود. معذوران، همچون کهنسالان و بِیماران مِیتوانند تا سه روز مانده به تروِیه رهسپار منِی شوند.(٢)

حاجِی پس از وقوف در مشعر الحرام، براِی به جا آوردن دِیگر مناسک حج راهِی منِی مِیشود و مناسک سه گانه منِی را در روز دهم ذِیحجه بدِین ترتِیب انجام مِیدهد: رمِی جمره عقبه، قربانِی و حلق ِیا تقصِیر. قربانِی حج باِید در منِی انجام گِیرد(٣) و در صورت عدم امکان، در غِیر منِی کفاِیت مِیکند.(٤) جمعِی خارج کردن قربانِی واجب را از منِی جاِیز ندانسته اند؛ بلکه اِین قول به مشهور نسبت داده شده است،(٥) مگر اِینکه امکان مصرف آن در منِی فراهم نباشد. در اِین صورت خارج کردن آن جاِیز است(٦) (← قربانِی)

حلق ِیا تقصِیر (← تقصِیر) نِیز در حال اختِیار باِید در منِی صورت گِیرد(٧) و