آداب مِیهمانِی: مستحب است مِیزبان با مِیهمان غذا بخورد و نخستِین کسِی باشد که دستش را به سوِی غذا مِیبرد و آخرِین فردِی باشد که دست از غذا مِی کشد. (٤)

از حقوق مِیهمان بر مِیزبان، فراهم کردن خلال براِی او است.(٥)

بر مِیهمان مستحب است مِیزبانش را بر فراهم کردن آنچه در منزل نِیست، تکلِیف نکند؛ بلکه مستحب است او را از آوردن چِیزِی از بِیرون منزل بازدارد؛ چنان که بر مِیزبان مستحب است براِی مِیهمان دعوت شده، خود را به زحمت و تکلف اندازد، لِیکن براِی مِیهمان ناخوانده، آنچه را در منزل دارد بِیاورد.(٦) بر مِیزبان مکروه است آنچه را براِی مِیهمان حاضر کرده است، اندک بشمارد؛ چنان که بر مِیهمان نِیز اندک و ناچِیز شمردن آنچه را مِیزبان براِی او حاضر کرده کراهت دارد؛ بلکه برخِی آن را جاِیز ندانسته اند. (٧)

مستحب است مِیهمان تا دو شب به صورت وِیژه پذِیراِیِی شود و پس از آن، عضوِی از اعضاِی خانواده مِیزبان تلقِی گردد؛ آنچه آنان خوردند او هم بخورد.(٨) به خدمت گرفتن مِیهمان و مانع نشدن وِی در خدمت کردن، مکروه است.(٩)

اجابت دعوت: بنابر مشهور، اجابت دعوت مؤمن مستحب مؤكد است و از حقوق مؤمن بر برادر مؤمن خود به شمار مِیرود. برخِی آن را واجب دانسته اند.(١٠)

خوردن از غذاِیِی که مِیزبان براِی مِیهمان تدارک دِیده، هرچند در حد ِیک لقمه مستحب است. (١١)

اعلام نجاست به مِیهمان: هرگاه جاِیِی از خانه ِیا اثاث منزل، همچون فرش نجس باشد و مِیهمان با رطوبتِی که موجب سراِیت نجاست مِی شود، با آن تماس پِیدا مِیکند، آِیا اعلام نجاست آن به مِیهمان واجب است ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف مِیباشد. (١٢)