از امام باقر علِیه السلام رواِیت شده که مقام، محاذِی مقام کنونِی و چسبِیده به دِیوار کعبه بوده است و در دوره جاهلِیت به محل فعلِی انتقال داده شد. پس از هجرت و هم زمان با فتح مکه، رسول خدا صلى الله عليه و آله آن را به جاِیگاه نخستِینش که حضرت ابراهيم عليه السلام نهاده بود، باز گرداند، تا زمان روِی کار آمدن عمر بن خطاب که به دستور او، آن را به محل کنونِی منتقل کردند. (١١)

احکام: به قول مشهور، طواف (←طواف) باِید در حد فاصل کعبه و مقام ابراهِیم باشد؛ (١٢) لِیکن جمعِی از معاصران، طواف بِین کعبه و مقام را افضل دانسته اند، نه واجب. (١٣)

بنابر قول مشهور که طواف باِید بِین کعبه و مقام صورت گِیرد، لازم است اِین فاصله در همه جهات رعاِیت گردد؛ لِیکن در سمت حجر اسماعيل (← حجر اسماعِیل) در اِینکه اِین فاصله از بِیرون دِیوار حجر محاسبه مِیشود ِیا از دِیوار کعبه، مسئله محل اختلاف است. (١٤)

به قول مشهور، واجب است نماز طوافِ واجب (←نماز طواف) پشت مقام ابراهِیم خوانده شود؛ به گونه اِی که مقام جلو روِی نمازگزار قرار گِیرد. (١٥) برخِی آن را مستحب دانسته اند. (١٦) برخِی قدما گفته اند: به جا آوردن دو رکعت نماز طواف در تمامِی مسجد الحرام جايز است. (١٧) برخِی دِیگر از قدما به جا آوردن نماز طواف نساء را در تمامِی مسجد الحرام جاِیز دانسته اند. (١٨)

بنابر قول مشهور که نماز طوافِ واجب باِید نزد مقام ابراهِیم خوانده شود، در حال ناتوانِی و عدم امکان خواندن آن نزد مقام، به جا آوردن آن در دِیگر جاهاِی مسجد الحرام با مراعات محاذات با مقام از دو طرف ِیا پِیش رو بودن مقام، کفاِیت مِیکند. (١٩)

به جا آوردن نماز طواف مستحب در هر جاِی مسجد الحرام جاِیز است و لازم نِیست نزد مقام باشد.(٢٠)

ميقات حج تمتع شهر مکه است و از هر جاِی آن مِی توان براِی حج مُحرم شد؛