فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢١٠
مقابل آن مقدمه واجب قرار دارد که وجود واجب متوقف بر آن است (←مقدمه واجب). از آن در اصول فقه سخن گفته اند.
تحصيل مقدّمة وجوب - برخلاف مقدّمة واجب ـ واجب نِیست. بنابر اِین -در مثال بالا - تحصِیل استطاعت و تلاش براِی به دست آوردن آن واجب نِیست؛ زِیرا قبل از حصول مقدمه، ذى المقدمه (حج) واجب نِیست تا عقل حکم کند براِی به جا آوردن ذي المقدمه، مقدمه باِید تحصِیل گردد ِیا اِینکه از ملازمه مِیان حکم عقل و شرع بحث شود؛ چنان که در مقدّمه واجب گذشت (١)
(١) أصول الفقه ١/ ٢٤٤؛ محاضرات في أصول الفقه (مسلسل ٤٤) ٢/ ١٢٢.
مقدمه وجود ← مقدمه
مَقذوف ← قَذف
مُقِرّ ← اقرار
مقرف
مُقرِف: اسب غِیر عربِی از طرف پدر(١) (←برذون).
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١) الروضة البهية ٢/ ١٥.
مُقَصِّر ← تقصير
مقصوره
مَقصوره: جاِیگاه محصور، وِیژه امام جماعت در مسجد.(١)
مقصوره در لغت به معناِی محوطه بزرگِی که اطراف آن دِیوار کشِیده شده و نِیز به معانِی اِی دِیگر آمده است؛ لِیکن در کاربرد فقهِی بناِی مسقف و محصورِی است در مسجد که امام جماعت براِی نماز داخل آن قرار مِیگرفته است.
احداث مقصوره در مسجد از بدعتهاِی عثمان بن عفان است که در داخل مسجد النبي صلى الله عليه و آله براِی خود ساخت، خلفاِی جور پس از او نِیز از وِی پِیروِی کردند. از آن به مناسبت در باب صلات سخن گفته اند.
در رواِیتِی با اشاره به اِینکه مقصوره ها را حاکمان ستمگر احداث کردند و در دوران پِیامبر صلّى الله عليه و آله پِیشِینه اِی نداشته، آمده است: کسِی که به امامِی که داخل مقصوره است، اقتدا کند نمازش باطل است. (٢)