طهارت: چنانچه موهاِی سر و صورت پرپشت و انبوه باشد و نجس گردد، آِیا پاک شدن آنها با آب قلِیل منوط به فشردن و خروج غساله است ِیا نِیاز به فشار دادن نِیست؟ مسئله اختلافِی است.(١)

اگر بر اثر کم پشت و تنک بودن موها، پوست صورت از لاِی موها پِیدا باشد، براِی وضو لازم است آب به پوست برسد؛ لِیکن اگر موها پرپشت و انبوه باشد و پوست صورت پِیدا نباشد، شستن ظاهر موها کفاِیت مِیکند.(٢) همچنِین اگر موهاِی صورت، پرپشت نباشد، لِیکن به گونه اِی باشد که پوست صورت را بپوشاند، بنابر قول مشهور، در اِین صورت نِیز شستن ظاهر موها کافِی است.(٣)

در وضو شستن آن مقدار از محاسن که بر اثر بلند بودن از حدود صورت؛ چه در عرض و چه در طول، خارج مِیباشد، واجب نِیست(٤) (← رِیش).

در مسح سر، لازم نِیست مسح بر پوست باشد؛ بلکه مسح بر موهاِی روِیِیده در قسمت جلو سر کفاِیت مِیکند؛ اما اگر موها به اندازه اِی بلند باشد که با شانه کردن از قسمت جلو سر بگذرد، بنابر مشهور، مسح بر آن مقدار که از جلو سر گذشته کفاِیت نمِیکند(٥) (←وضو).

در غسل، لازم است آب به پوست برسد و شستن موها به تنهاِیِی کفاِیت نمِیکند؛ هرچند موها بلند و پرپشت باشد، چنان که شستن موهاِی کوتاهِی که جزء بدن به شمار مِی رود نِیز واجب است؛ لِیکن در لزوم شستن موهاِی بلند، علاوه بر شستن پوست زِیر آنها، اختلاف است. مشهور قائل به عدم وجوب اند (٦)

(←غسل).

بر زن، کندن موهاِی خود در مرگ عزِیزان حرام و موجب ثبوت کفّاره است.