حکم: نابِینا در تکالِیف همچون بِینا است، مگر در تکالِیفِی که مترتب بر بِیناِیِی است، ِیا نابِینا از آنها استثنا شده است. نوع اول، مانند حرمت نظر به نامحرم ِیا استحباب نظر به صورت پدر و مادر ِیا قرآن و غِیر آن که نابِینا موضوعاً از اِین گونه تکالِیف خارج است. از نوع دوم که نابِینا حکماً از آنها خارج است، در ابواب مختلف فقه سخن گفته اند کـه بـه نمونه هاِیِی از آنها اشاره مِیشود.

صلات: بنابر مشهور، نابِیناِی ناتوان از تحصِیل جهت قبله، مِیتواند در امر قبله به دِیگرِی اعتماد کند و بر او واجب نِیست به چهار جهت نماز بگزارد.(١) برخِی گفته اند: در غِیر حال ضرورت، همچون تنگِی وقت، باِید به چهار جهت نماز بگزارد. (٢)

محاذات (برابر هم اِیستادن) زن و مرد در حال نماز، بنابر قولِی حرام و بنابر قولِی دِیگر مکروه است، مگر آنکه حاِیلِی مِیان آن دو باشد (←محاذات). بــرخــِی نابِیناِیِی را در حکم حاِیل دانسته و قائل به کفاِیت آن شده اند. (٣)

بنابر مشهور، امامت نابِینا جاِیز و صحِیح است.(٤) اِین قول به همه علما نسبت داده شده است.(٥) برخِی در امـام جمعه سلامت از نابِیناِیِی را شرط دانسته اند. (٦)