٢. وادِی عقِیق: مِیقات اهل عراق و نجد و هرکس که از آن مسِیر به مکه رود، وادِی عقِیق مِیباشد. آغاز اِین وادِی، مسلخ ِیا مسلح، مِیانه اش غَمْرَه و بخش پاِیانِی اش ذات عِرق نامِیده مِی شود؛ لِیکن احرام از همه جاِی آن، خواه اول ِیا وسط و ِیا آخر صحِیح است؛ هرچند بنابر مشهور، افضل، احرام بستن در مسلخ، در مرحله بعد، غَمرَه و بعد از آن ذات عِرق است. ظاهر کلام برخِی قدما عدم جواز احرام از ذات عرق است، مگر در صورت عذر، همچون تقِیّه و بِیمارِی.(٤)

٣. مسجد شجره [= ذو الحُلَيفَه]: مسجد شجره در شهر مدِینه و در فاصله حدود هشت کِیلومترى. مسجد النبي صلى الله عليه و آله مِیقات اهالِی مدِینه و همه کسانِی است که از اِین طرِیق براِی حج ِیا عمره رهسپار مگه مِیشوند.

در اِینکه مِیقات، مسجد شجره است ِیا منطقه ذوالحليفه؛ اعم از مسجد و بِیرون آن، مسئله محل اختلاف است.(٥) بنابر قول نخست، به تصرِیح جمعِی، جنب و حاِیض در حال عبور از مسجد مُحرم مِیشوند و در صورت عدم امکان آن به جهت ازدحام و مانند آن، از بِیرون، محاذِی مسجد مُحرم مِیشوند و در جُحفه ِیا محاذِی آن تجدِید احرام مِیکنند.(٦)

عبور از مِیقات و تأخِیر احرام از آن در حال اختِیار جاِیز نِیست و در حال ضرورت، همچون بِیمارِی ِیا ناتوانِی، مِیتواند تا جحفه احرام را به تأخِیر اندازد و از آنجا مُحرم شود.(٧)

٤. جُحفَه: جحفه مِیقات اهالِی شام، مصر و همه کسانِی است که از آنجا عبور مِیکنند. اگر کسِی قبل از جحفه در ذو الحليفه مُحرم نشده باشد و بخواهد از جحفه عبور کند، باِید در آنجا احرام ببندد و نمِی تواند از جحفه بدون احرام بگذرد.(٨)

٥. يَلَملَم [=اَلَمْلَم و يَرَمرَم]: يلملم مِیقات اهالِی ِیمن و هر کسِی است که از اِین طرِیق عبور مِیکند.(٩)

٦. قَرنُ المَنازِل: قرن المنازل ميقات مردم طائف و همه حاجِیان و عمره گزارانِی است که از اِین مسِیر به مکه

مِی روند. (١٠)