فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٦٧
امام هادي عليه السّلام در توقِیعِی او را لعن کرد و بِیزارِی خود را از وِی اعلام داشت و از پِیروان خود خواست از او بِیزارِی بجوِیند.(٣)
درباره عقاِید او گفته اند: وِی قائل به تناسخ و اباحه محرمات و لواط بوده است.(٤) پِیروان محمد بن نصير، بعد از مرگ وِی چند دسته شدند.
برخِی او را از اصحاب امام حسن عسکرِی علِیه السّلام شمرده و گفته اند: وِی بعد از رحلت آن حضرت و در زمان سفارت دومِین ناِیب خاص امام عصر عليه السلام؛ محمد بن عثمان رضوان الله عليه، مدعى مقام بابِیت براِی خود شد. محمد بن عثمان او را لعن کرد و از وِی بِیزارِی جست و به حضور خود نپذِیرفت. (٥)
برخِی گفته اند: نصِیرِیه فرقه اِی است که قائل به ربوبِیت حضرت على عليه السلام و معتقد است مرگ و زندگِی و رزق بندگان در دست اِیشان است.(٦) معروف نزد شِیعه در اِین دوران نِیز اطلاق عنوان نصِیرِیه بر کسِی است که قائل به خداِیِی حضرت علِی علِیه السّلام است.(٧)
از احکام عنوان ِیاد شده به مناسبت در باب طهارت سخن گفته اند.
فقِیهان در تعرِیف مسلمان گفته اند: مسلمان کسِی است که شهادتِین (شهادت به توحِید و نبوت) را اظهار کند و اعتقادِی بر خلاف ضرورت دِین نداشته باشد.
بنابر اِین، فرقه هاِیِی چون نصِیرِیه، سبائِیه و خطابِیه از غلات که اعتقاداتشان بر خلاف ضرورِی دِین است، در زمره مسلمانان به شمار نمِی روند و احکام مسلمانِی بر آنها جارِی نمِیگردد.(٨) (←کفر)
(١) نقد الرجال ٤/ ٣٣٧.
(٢) خلاصة الاقوال / ٤٠٥.
(٣) اختيار معرفة الرجال ٢/ ٨٠٥.
(٤) اختيار معرفة الرجال ٢/ ٨٠٥.
(٥) رجال الحديث ١٨/ ٣١٨.
(٦) عمدة عيون صحاح الأخبار / ٢١٣.
(٧) منتهى المقال ٧/ ٤٥٠.
(٨) منتهى المطلب ٢٨٣/٧ ؛ رياض المسائل ٤/ ١٤٥.
نضال
نِضال: مسابقه تِیراندازِی(١) (← رماِیه).
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١) لسان العرب، واژه «نضل»: الروضة البهية ٤/ ٤٣٣.