زکات: در زکات فطره بنابر قول مشهور، قوت غالب مردم به عنوان زکات پرداخت مِیگردد. در برخِی رواِیات، پرداختِی به عنوان فطره براِی مناطق گوناگون، به اختلاف آمده است. از جمله براِی مصرِیان، گندم به عنوان زکات فطره، تعِیِین شده است. بر اِین اساس، برخِی پرداخت گندم به عنوان زکات فطره را براِی اهالِی مصر مستحب دانسته اند (٢) (←زکات فطره).

حج: جحفه (← جحفه) مِیقات کسانِی است که از مصر و نواحِی آن براِی عمره ِیا حج به مکه مِی روند (٣) (← مِیقات).

(١) لوامع صاحبقرانِی ٢/ ٣٠؛ وسائل الشيعة ٢/ ٥٨.

(٢) المبسوط ٢٤١/١ ؛ منتهى المطلب ٤٥٩/٨ ؛ جواهر الكلام ١٨/ ١١٣.

مصران الفأره

مُصران الفَأره: نوعِی خرماِی پست و نامرغوب(١) (← معافاره).

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) ذخيرة المعاد/ ٤٤٣ و ٤٤٤.

مُصَرّاة ← تصريه

مصعوق

مَصعوق: صاعقه زده.

از آن به مناسبت در باب طهارت سخن گفته اند.

تعجِیل در تجهِیز مِیت مستحب است (← تجهِیز)؛ لِیکن در رواِیات آمده است: نسبت به چند گروه باِید صبر شود تا مرگ آنان معلوم گردد و پس از آن تجهِیز شوند. از جمله آنان، مصعوق است که دو ِیا سه روز دفن نمِیگردد تا مرگش معلوم شود ِیا قبل از آن، از نشانه هاِی دلالت کننده بر مرگ، همچون پدِیدار شدن بوِی تعفن از بدن، به مرگش اطمِینان حاصل شود.(١) به همِین دلِیل فقها گفته اند: در صورت مشکوک بودن مرگ، تأخِیر تجهِیز تا سه روز واجب است،(٢) مگر آنکه قبل از آن، از نشانه هاِی دلالت کننده بر مرگ، مرگش معلوم گردد.(٣) (← صاعقه) (← مرگ)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) وسائل الشيعة ٢/ ٤٧٤ – ٤٧٦.

(٢) المعتبر ١ / ٢٦٢ - ٢٦٣ ؛ تذکرة الفقهاء ١ / ٣٤٣-٣٤٤؛ جامع المقاصد ٣٥٤/١.

(٣) روض الجنان ١/ ٢٥٨.