بنابر قول مشهور، در شستن لباس و بدن نجس شده به بول، دو بار شستن با آب قلِیل لازم است؛ (١٨) چنان که در شستن ظروف(← ظرف)، سه بار شستن بنابر قول برخِی،(١٩) و بنابر قول مشهور، فشردن نِیز در مثل لباس و فرشِی که قابل فشردن مِیباشد براِی خروج غساله(← غساله) لازم است. (٢٠)

لزوم تعدد در شستن ظروف و تطهِیر از بول با آب قلِیل و عدم لزوم آن با آب کثِیر و جارِی، معروف مِیان فقها است؛ لِیکن برخِی در لزوم تعدد، فرقِی مِیان آب قلِیل و غِیر آن، قائل نشده اند. (٢١)

در شستن ظروف با آب قلِیل، کافِی است سه بار آب در آن رِیخته و گردانده، سپس خالِی شود. غرض از گرداندن، رسِیدن آب به همه قسمتهاِی ظرف است؛ از اِین رو، مِی توان ظرف را سه بار پر و خالِی کرد؛ (٢٢) هرچند برخِی در آن اشکال کرده اند.(٢٣)

به قول مشهور، در شستن با آب قلِیل، جدا شدن غساله آن به نحو متعارف شرط است؛ لِیکن در مثل بدن که آب در آن نفوذ نمِی کند، رِیختن آب و جدا شدن معظم آن کفاِیت مِیکند و در مثل لباس و فرش که آب در آنها نفوذ مِیکند، فشردن ِیا مانند آن، همچون لگد کردن کافِی است و خروج همۀ غساله لازم نِیست. (٢٤)

در صورت لزوم تعدد شستن، آِیا پس از هر بار شستن، فشردن لازم است ِیا فشردن نخستِین کفاِیت مِیکند؟ مسئله اختلافِی است. (٢٥)

بنابر مشهور، در شستن با آب کثِیر، انفصال غساله و فشردن لازم نِیست؛ هرچند برخِی در اشِیاِیِی که آب در آنها نفوذ مِیکند، تفاوتِی مِیان شستن با آب قليل و كثير قائل نِیستند و در هر دو، فشردن و جدا شدن غساله را لازم مِی دانند (٢٦) (←فشار).