عدم ثبوت به اکثر، بلکه مشهور و قول به ثبوت به اکثر متقدمان و گروهِی از متأخران نسبت داده شده است. برخــِی قائلانِ قول نخست، در خصوص حِیوان و برده، شفعه را ثابت دانسته اند (٦) (←شفعه).

(١) جواهر الكلام ٢٥٣/٦ ؛ العروة الوثقِی ١/ ٢٥٢-٢٥٣؛ مستمسک العروة ٢/ ٨١.

(٢) شرائع الاسلام ٢/ ٢٨٤.

(٣) المقتصر / ١٧٣ ؛ غاية المرام ٢/ ٥٦.

(٤) مسالك الافهام ٣/ ٢٣٩ ؛ كفاية الأحكام ١/ ٤٨٥ – ٤٨٦.

(٥) شرائع الاسلام ٧٦١/٤؛ قواعد الأحكام ٢/ ٢٢٢ ؛ جامع المقاصد ٦/ ٢١٠ ؛ مسالک الافهام ١٢/ ١٤٩ – ١٥٠.

(٦) مسالك الافهام ١٢/ ٢٦١-٢٦٥؛ جواهر الكلام ٣٧ /٢٤١ - ٢٤٥ ؛ مهذب الأحكام ١٨/ ١٢٦ - ١٢٩.

منکَر ← امر به معروف و نهِی از منکر

مُنکِر ← دعوا

منماع

منماع: روان.

منماع هر چند در کتب لغت نِیامده، لِیکن ِیا به فتح مِیم، مصدر مِیمِی از باب انفعال از رِیشه «مَيَع» است و ِیا به ضمّ مِیم، اسم مفعول از باب ِیاد شده و مقصود از آن، روانِی و ماِیع بودن است(١) و به مناسبت در کلام برخِی در باب اطعمه و اشر به آمده است.

حلِیت و حرمت تخم ماهِی اِی که معلوم نِیست از ماهِی حلال گوشت است ِیا حرام گوشت به سفتِی و نرمِی آن معلوم مِی شود. چنانچه زبر و خشن باشد، حلال و اگر نرم و روان باشد، حرام است(٢) (← ماهِی).

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) الصحاح (جوهرِی) و لسان العرب، واژة «ميع».

(٢) مسالك الافهام ١٢/ ٢١؛ المقنعة / ٥٧٦ ؛ کتاب السرائر ٣/ ١١٣ ؛ جواهر الكلام ٣٦/ ٢٦٢ - ٢٦٤.

من ملک؛ قاعده ← قاعدة من ملك شيئاً ملک الاقرار به

منِی

مِنِی: از مشاعر مقدس

منِی نام سرزمِینِی است به طول حدود سه و نِیم کِیلومتر و عرض تقرِیبِی پانصد متر مِیان دو کوه ممتد اطراف مکه که در گذشته از مکه فاصله داشته؛ لِیکن اکنون وصل به مکه شده است. اِین سرزمِین از سمت مشعر الحرام(← مشعر الحرام) از وادِی مُحَسَّر ( وادِی محسر) آغاز و