فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٥٠

(١) لوامع صاحبقرانِی ١/ ٢١٧ ؛ الحدائق الناضرة ١/ ١٥٧.

نشدان

نِشدان: جست وجوِی گم شده.

نِشدان در دو معنا به کار رفته است: طلب گم شده و تعرِیف آن از سوِی ِیابنده.

لِیکن در خصوص تعرِیف گم شده انشاد نِیز به کار رفته است.(١) از آن به مناسبت در باب صلات سخن گفته اند.

جست وجو و طلب گم شده و نِیز تعرِیف و اعلام آن از سوِی ِیابنده در مسجد، مکروه است. (٢)

(←لقطه)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) کتاب العين و المصباح المنير، واژه «نشد».

(٢) الالفية و النفلية / ١٤٣ ؛ الروضة البهية ١/ ٥٤٧.

نشر حرمت

نَشر حرمت: انتشار و سراِیت حرمت ازدواج از فردِی به افراد دِیگر.

از احکام آن در باب نکاح سخن گفته اند.

اسباب: اسباب نشر حرمت عبارت اند از رضاع، عقد، آمِیزش، نظر و لمس.

پِیداِیِی هر ِیک از اِین امور موجب نشر حرمت ازدواج از فردِی به فرد ِیا افرادِی به شرح زِیر خواهد شد.

(١) رضاع: شِیر دادن به کودک دِیگرِی با شراِیطِی موجب نشر حرمت از زن شِیر دهنده و شوهر او (صاحب شِیر) به کودک شِیر خوار و نسل وِی و بالعکس از کودک به آن دو و حرمت ازدواج آنان با ِیکدِیگر خواهد شد(← رضاع).

(٢) عقد: ازدواج؛ اعم از دائم و موقت موجب حرمت ازدواج مادر زن با دامادش، پدر شوهر با عروسش و فرزندان شوهر با نامادرِی شان مِیشود؛(١) چنان که موجب حرمت ازدواج با خواهر زن تا زمانِی که خواهرش همسر او است، مِیگردد(٢) (← ازدواج).

(٣) آمِیزش: آمِیزش ِیا حلال است ِیا حرام و ِیا به شبهه.

الف. آمِیزش حلال: مقصود، آمِیزش با زوجه، کنِیز (←کنِیز) و محلَّلَه(← تحلِیل) است. آمِیزش حلال موجب حرمت ازدواج مرد با دختر همسر و کنِیز مِی شود (٣) (←ربِیبه).