مِیقات از رِیشه «وقت» به معناِی زمان معِین براِی انجام دادن کارِی آمده است؛ سپس با توسعه در معناِی آن، به مکانهاِی خاص براِی به جا آوردن اعمال نِیز اطلاق شده است.(١) بنابر اِین، مِیقات هم در معناِی اسم زمان به کار مِی رود و هم در معناِی اسم مکان؛ لِیکن در فقه، هرگاه بدون قِید به کار رود، مقصود از آن مکانهاِی خاص براِی مُحرم شدن است و کاربرد راِیج و مشهور آن در فقه همِین معنا است؛ لِیکن برخِی با توجه به معناِی لغوِی و شمول آن نسبت به زمان و مکان انجام دادن کارِی، مِیقات را به دو قسم مکانِی و زمانِی تقسِیم کرده اند. (٢)

مِیقات مکانِی عبارت است از مکانهاِیِی معِین که باِید از آن مکانها مُحرم شد و گذشتن از آن مکانها ِیا محاذِی آنها بدون احرام جاِیز نِیست (←مِیقات).

مِیقات زمانِی بدِین معنا است که احرام براِی حج ِیا عمره تمتع باِید در آن زمان خاص انجام گِیرد و در غِیر آن زمان احرام صحِیح نخواهد بود.(٣)

عمره تمتع: عمره به عمره مفرده (←عمره مفرده) و عمره تمتع (← عمره تمتع) تقسِیم مِیشود. عمره مفرده محدود به زمانِی خاص نِیست. بنابر اِین، مُحرم شدن براِی آن در طول سال صحِیح مِیباشد، بر خلاف عمره تمتع که تنها در ماههاِی حج (شوال، ذِیقعده و ذِیحجه) صحِیح است.(٤) بنابر اِین، احرام براِی آن نِیز باِید در ِیکِی از ماههاِی ِیاد شده باشد و مُحرم شدن براِی عمره تمتع در غِیر ماههاِی حج صحِیح نِیست؛ هرچند بعضِی اعمال آن در ماه حج واقع شود.(٥)