جواز فِی نفسه، با حرمت آن بر اثر پِیداِیِی مانعِی، همچون کفر (←کفر) ِیا سه ِیا نُه طلاقه شدن زن منافات ندارد (←مَحرَم). از احکام آن در بابهاِی طهارت، صلات، حج و نکاح سخن گفته اند.

پوشاندن بدن: بر زن، پوشاندن همه بدن، جز صورت و دست از سر انگشتان تا مچ و نِیز قدم، از نامحرم واجب است.

در وجوب پوشاندن مواضع ِیاد شده بر زن اختلاف است.

بر مرد، پوشاندن بدن، جز عورت از نامحرم واجب نِیست، مگر آنکه علم داشته باشد نامحرم از روِی عمد به بدن او نگاه مِیکند. در اِین صورت، در وجوب پوشاندن بدن بر مرد از باب حرمت اعانه گناه، اختلاف است(١) (←پوشش).

نگاه به نامحرم: بر مرد، نگاه کردن به بدن و موِی زن نامحرم، جز صورت و دست از سر انگشتان تا مچ و نِیز قدم، حرام است. در جواز نگاه به مواضع ِیاد شده اختلاف مِیباشد؛ چنان که بر زن نِیز نگاه کردن به بدن مرد نامحرم، جز مواضع متعارف در عدم پوشش آنها، از قبِیل دستها تا آرنج، حرام مِیباشد (← نگاه).

صداِی نامحرم: آِیا بر زن، شنواندن صداِی خود به نامحرم و نِیز شنِیدن صداِی او بدون ضرورت، حرام است ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف است. برخِی صداِی زن را در حکم عورت دانسته و حکم به حرمت شنواندن و شنِیدن آن کرده اند.(٢) جمعِی آن را حرام ندانسته اند؛ مگر در صورت بِیم فتنه (←خوف فتنه) ِیا شنِیدن از روِی لذت.(٣) البته بر زن، شنواندن صداِی خود به نامحرم با نازک و جذاب کردن صدا که موجب تحرِیک نامحرم مِیگردد، حرام است. (٤)

لمس، مصافحه و معانقه: لمس بدن نامحرم حرام است، مگر ضرورت اقتضا کند، مانند مقام درمان و معالجه.(٥) مصافحه با نامحرم جاِیز نِیست، مگر بـا حاِیلِی همچون دستکش به شرط عدم رِیبه و لذت و فشردن دست او (٦) (←مصافحه). در آغوش گرفتن نامحرم حرام است (←معانقه).