باقِی عدد اِیام نفاس اول داخل در عدد اِیام نفاس دوم مِی شود، مگر آنکه فاصله مِیان دو ولادت ده روز ِیا بِیشتر باشد، که در اِین صورت، هر کدام جداگانه ـ و بدون تداخل ِیکِی در دِیگرِی- محاسبه مِی شود. (١٣)

خون دِیدن روز دهم: نُفَساِیِی که بعد از زاِیمان خون ندِیده و از روز دهم خون مِیبِیند، بنابر اِینکه حد اکثر نفاس ده روز است؛ خواه زن صاحب عادت باشد ِیا غِیر صاحب عادت، حکم به نفاس بودن آن خون مِیشود؛ لِیکن بنابر اِین قول که صاحب عادت تنها اِیام عادتش را نفاس قرار مِیدهد و ده روز براِی غِیر صاحب عادت است، در صورتِی که زن، صاحب عادت و عادتش ده روز ِیا کمتر باشد و خون روز دهم قطع شود، آن خون، نفاس خواهد بود. همچنِین است اگر زن، غِیر صاحب عادت (مبتدئه و مضطربه) باشد. و اگر روز دهم خون ببِیند و قطع نشود و از آن تجاوز کند، بنابر اِین قول که چنانچه زن بِیش از ده روز خون ببِیند، همۀ ده روز را حِیض قرار مِیدهد؛ خواه صاحب عادت باشد ِیا نباشد، خون روز دهم محکوم به نفاس است؛ لِیکن بنابر قولِی که مِیان صاحب عادت و غِیر آن تفصِیل مِیدهد و اوّلِی اِیام عادتش و دومِی ده روز را حِیض قرار مِی دهد، اگر زن صاحب عادت، عادتش ده روز باشد روز دهم نفاس است؛ لِیکن اگر عادتش کمتر از ده روز باشد، خونِی که روز دهم دِیده نفاس نخواهد بود؛ اما براِی غِیر صاحب عادت، خون روز دهم نفاس است. (١٤)

خون دِیدن روز اول و دهم: اگر نُفَساء پس از ولادت خون ببِیند، سپس پاک شود و دوباره در روز دهم ِیا قبل از آن، مثلا روز پنجم خون ببِیند، هر دو خون و نِیز اِیام بِین آن نفاس است، در صورتِی که خون از ده روز تجاوز نکند (١٥) و در صورت تجاوز، براِی غِیر صاحب عادت ِیا صاحب عادتِی که عادتش ده روز مِیباشد، خون اول و دوم نفاس خواهد بود؛ لِیکن براِی صاحب عادتِی که عادتش کمتر از ده روز است،