در فرض وجوب گرفتن خدمتکار براِی زوجه، در صورت داشتن خدمتکار، زوج مِی تواند هزِینه آن را بپردازد ِیا خدمتکارِی براِی او بگِیرد و ِیا خود عهده دار خدمت او گردد. (٢٩)

اگر زوجه بگوِید: کارهاِیم را خودم انجام مِیدهم و هزِینه خدمتکار را به خودم بدهِید، اجابت خواسته او بر زوج واجب نِیست و چنانچه بدون اذن شوهر به انجام دادن کارهاِیش مبادرت ورزد، دستمزد آن کار و نِیز نفقه خدمتکار را نمِی تواند از زوج مطالبه کند. (٣٠) برخِی در عدم استحقاق اجرت و نفقه خدمتکار در فرض اخِیر (اقدام خودسرانه) اشکال کرده اند. (٣١)

اگر زوج غاِیب باشد، مانند آنکه در سفر باشد، در صورت تمکِین زوجه در زمان حضور وِی، نفقه زوجه در اِیام غِیبت بر عهده زوج است؛ اما اگر زوج قبل از تمکِین زوجه و آمِیزش، غاِیب شود، پرداخت نفقه زوجه واجب نِیست، مگر آنکه زوجه نزد حاکم شرع رود و تمکِین خود را اعلام کند. در صورت اعلام آن به زوج توسط حاکم و بازگشت زوج ِیا وکِیل وِی و در اختِیار گرفتن زوجه، از زمان در اختِیار گرفتن، نفقه واجب مِیشود و چنانچه پس از اعلام در مدتِی که بر حسب متعارف، امکان رسِیدن بوده است، زوج ِیا وکِیل او حاضر نشود، حاکم زوج را ملزم به پرداخت نفقه مِیکند و ِیا اگر به مال او دسترسِی دارد، نفقه را از آن بر مِی دارد و به همسر او مِی دهد.(٣٢)

نفقه زوجه نابالغِ افضا شده(← افضاء) توسط زوج تا پاِیان عمر زوج بر عهده او است؛ هرچند بنابر مشهور، آمِیزش با او بر وِی حرام ابدِی مِیشود. (٣٣) آِیا هزِینه درمان زن، جزء نفقه واجب او بر شوهر است ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف است. برخِی هزِینه درمان در حد متعارف را جزء نفقه دانسته اند. (٣٤) برخِی نِیز هزِینه درمان بِیمارِیهاِی صعب العلاج را که ابتلا به آن اتفاقِی است از نفقه واجب دانسته اند؛