فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٠٣
لِیکن برخِی دِیگر از باب قدر متِیقن، آن را بر مسجد کوفه (← مسجد کوفه) حمل کرده اند (٦) (← اماکن اربع).
(← مشاهد مشرفه)
(١) لسان العرب و مجمع البحرين، واژه «غــرا».
(٢) كامل الزيارات / ٩٠ – ٩١.
(٣) ٨٩.
(٤) وسائل الشيعة ١٤/ ٣٨٤.
(٥) المبسوط ١/ ١٤١ ؛ إصباح الشيعة / ٩٤.
(٦) المعتبر ٢ / ٤٧٧ ؛ منتهى المطلب ٦/ ٣٦٥.
نجم
نَجم: ستاره (← ستاره)/ قسط (← تقسِیط).
نجم؛ سوره
نَجم؛ سوره پنجاه و سومِین سوره قرآن كريم.
از آن به مناسبت در باب صلات سخن گفته اند.
سوره نجم از سوره هاِی داراِی سجده واجب، به شمار مِیرود (←عزائم) زِیاد خواندن آن در شبانه روز مستحب است.(١) در فضِیلت تلاوت آن به نقل از امام صادق علِیه السّلام آمده است: هر کس در هر روز ِیا هر شب سوره نجم را تلاوت کند، نزد مردم محبوب و مورد ستاِیش خواهد بود و نِیز مغفرت و آمرزش الهِی شامل حال او مِیگردد. (٢)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١) كشف الغطاء ٣/ ٤٧٤.
(٢) وسائل الشيعة ٦/ ٢٥٦.
نجوا
نَجوا: سخن پنهانِی و در گوشِی؛ رازگوِیِی.
از آن به مناسبت در باب حج سخن گفته اند.
قرآن در دو آِیه به موضوع نجوا اشاره کرده است. در ِیک آِیه درباره چگونگِی نجوا به مؤمنان توصِیه،(١) و در آِیه دِیگر، از آن نکوهش کرده است. (٢)
در جمع سه نفره، نجواِی دو نفر با ِیکدِیگر مکروه است. علت اِین کراهت در رواِیتِی چنِین بِیان شده که اِین کار موجب ناراحتِی و اذِیت فرد سوم مِی شود. (٣)
(←سرّ)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١) مجادله ٩.
(٢) وسائل الشيعة ١٢/ ١٠٥.