فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤١٧
حدود: به گفته برخِی در تحقق محاربه مسلح بودن شرط نِیست؛ بلکه هر امر جناِیِی اِی که به قصد اخلال بـه نظام اجتماعِی صورت گِیرد و موجب ترس و وحشت عمومِی و ناامنِی گردد، تحقق بخش عنوان محاربه است، مانند انتشار سموم، گازها و مِیکروبهاِی کشنده (٣) (← محاربه). (←بِیمارِی مسرِی)
(١) فرهنگ بزرگ سخن، واژه «مِیکروب».
(٢) توضِیح المسائل مراجع ١/ ٥٥ - ٥٦ ؛ موسوعة الخوئي ٤/ ١٥٩.
(٣) المسائل المنتخبة (شِیرازِی) ٢٨٨ ؛ جواهر الکلام ٢١/ ٦٧ - ٦٨؛ منهاج الصالحِین (خوِیِی) ١/ ٣٧٣؛ جامع المقاصد ٣/ ٣٨٥ ؛ النهاية / ٢٩٣ ؛ کتاب السرائر ٢/ ٧ ؛ غنية النزوع / ٢٠١.
(٤) فقه الحدود و التعزيرات ٣/ ٥١٤ – ٥١٥.
مِیگو
مِیگو: جانور بِی مهره سخت پوست درِیاِیِی.
از احکام آن در باب اطعمه و اشربه سخن گفته اند.
از آبزِیان درِیاِیِی تنها ماهِی پولک دار و مِیگو -که آن هم داراِی پولک مِیباشد و به عربِی به آن «اِربِیان» گوِیند – حلال گوشت است. تذکِیه مِیگو همانند ماهِی به زنده گرفتن آن از آب است(١) (←ماهِی). در حلال بودن مِیگو، تفاوتِی مِیان انواع پولک دار آن نِیست. (٢)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١) جواهر الکلام ٣٦/ ٢٤١ و ٢٥٠ ؛ صراط النجاة ٦ / ٤٥٦ ؛ سفينة النجاة و مشكاة الهدى ٣ / ١٩.
(٢) الفتاوى الجديدة (مکارم) ١/ ٢٥٧ - ٢٥٨.
مَيْل ← رغبت
مِیل
مِِیل: واحد مسافت.
مِیل واحد اندازه گِیرِی طول است که مقصود از آن در رواِیات و فقه، ِیک سوم فرسخ مِیباشد. بنابر اِین، هر سه مِیل ِیک فرسخ خواهد بود. مقدار مِیل بر حسب ذراع، چهار هزار ذراع و هر ذراعِ دست ٤٦/٥ سانتِی متر است. بنابر اِین، هر مِیل ١٨٦٠ متر خواهد بود.
مِیل شرعِی ٢٥١ متر از مِیل انگلِیسِی (١٦٠٩ متر) که امروزه راِیج است بِیشتر مِیباشد؛ چنان که هشت متر از مِیل درِیاِیِی (١٨٥٢) (متر) بِیشتر است.(١)