بنابر مشهور، مسافر در چهار جا (مکه، مدِینه مسجد کوفه و حرم امام حسِین علِیه السّلام) مِیان تمام و قصر خواندن نمازهاِی چهار رکعتِی مخِیر است (١٦) (← اماکن اربع).

استخاره کردن در مکانهاِی شرِیف افضل است (١٧) (←استخاره).

حج: بر حاجِیان و عمره گزاران؛ اعم از مفرده و تمتع واجب است در مکانهاِی معِینِی که مِیقات نامِیده مِیشود، مُحرِم شوند (←مِیقات).

بنابر مشهور، مکان نماز طواف (←نماز طواف) پشت مقام ابراهِیم (←مقام ابراهِیم) است. (١٨) چنان که مکان حلق ِیا تقصِیر (← تقصِیر) در حج، منِی (←منِی) است و حلق ِیا تقصِیر در خارج مـنى صحِیح نِیست؛ (١٩) لِیکن در عمره تمتع و مفرده، حلق ِیا تقصِیر مکانِی معِین ندارد و در هر جا مِی توان انجام داد (٢٠) (← تراشِیدن). همچنِین مکان قربانِی (←قربانِی) در حج، منِی است و در صورت عدم امکان آن در منِی، در بِیرون از منِی نِیز کفاِیت مِیکند. (٢١) در اِینکه محل قربانِی کفارات حج و عمره، مکه و منِی است ِیا خارج از آن دو نِیز کفاِیت مِیکند، اختلاف است (٢٢) (←کفاره).

چنانچه حاجِی در احرام حج بـا همسرش آمِیزش کند، باِید علاوه بر کفاره (قربانِی شتر) و اتمام حجش، در سال آِینده حج دِیگرِی به جا آورد (٢٣) و بنابر مشهور، سال بعد اگر از همان راهِی که سال گذشته به حج رفته است، برود، زمانِی که به محل ارتکاب آمِیزش رسِیدند، باِید زن و شوهر از ِیکدِیگر جدا شوند؛ بدِین معنا که در هِیچ مکانِی با هم خلوت نکنند، مگر آنکه فرد سومِی حضور داشته باشد. (٢٤)

تجارت: پس از معامله، براِی هر ِیک از فروشنده و خرِیدار تا زمانِی که در محل وقوع معامله هستند و از ِیکدِیگر جدا نشده اند، خِیار مجلس ثابت است (٢٥) (← خِیار مجلس).

قضاء: از آداب قضاوت آن است که قاضِی در مکانِی بارز و در معرض دِید مردم براِی قضاوت بنشِیند تا مردم به وِی دسترسِی داشته باشند. (٢٦)