فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٤٠
المراسم العلوية / ١٠٨ - ١٠٩ ؛ الوسيلة / ١٧٢ ؛ تذكرة الفقهاء ٨/ ٨٠.
(٣٥) من لا يحضره الفقيه ٢/ ٥٥٩ ؛ تهذيب الأحكام ٥/ ٤٤٠؛ منتهى المطلب ١٣/ ٢١٥-٢١٦؛ الدروس الشرعية ٤٧٥/١؛ الحدائق الناضرة ١٧/ ٤٠٤.
(٣٦) وسائل الشيعة ٣١٩/١٤ ؛ مستند الشيعة ١٣/ ٣٣٠.
(٣٧) العروة الوثقِی ٤/ ٥٩٥.
(٣٨) ٢/ ١٢٩.
(٣٩) جواهر الكلام ١١/ ٣٧٣ و ١٢/ ١٤١.
مکِیدن
مکِیدن: مک زدن؛ گذاشتن چِیزِی در دهان براِی بِیرون کشِیدن شِیره داخل آن.
از آن به مناسبت در باب طهارت و نکاح نام برده اند.
چنانچه حشره اِی همچون پشه، خون بدن انسان با حِیوانِ داراِی خون جهنده را بمكد و خون به بدنش منتقل و جزء آن گردد، خون پاک مِیشود(١) (← انتقال).
بنابر قول مشهور، در حصول محرمِیت از راه شِیر خوردن، مکِیدن کودک از پستان شرط است. بنابر اِین، با شِیرِی که دوشِیده شده و کودک نوشِیده است، محرمِیت حاصل نمِی شود.(٢)
در قبول شهادت به رضاع(← رضاع)، شهادت مجمل به لحاظ کمِی و کِیفِی پذِیرفته نِیست؛ بلکه باِید تعداد و چگونگِی رضاع که با مکِیدن از پستان بوده و غِیر آن، به تفصِیل بِیان شود.(٣)
(١) توضِیح المسائل مراجع ١٢٥/١ ؛ العروة الوثقِی ١/ ٢٧١.
(٢) جواهر الكلام ٢٩/ ٢٩٤ .
(٣) الحدائق الناضرة ٢٣/ ٤٣٦.
مَکِیل ← پِیمانه اِی
مگس
مَگس: حشره اِی معروف.
از آن در بابهاِی طهارت، صوم، حج و اطعمه و اشربه سخن گفته اند.
طهارت: مگسِی که روِی عِین نجاست نشسته است، چنانچه بر بدن ِیا لباس کسِی بنشِیند، در صورتِی که حامل عِین نجس با رطوبت موجب سراِیت نجاست باشد، بدن ِیا لباس نجس مِی گردد. در غِیر اِین صورت، حکم به نجاست نمِیشود.(١)
فضله مگس پاک است. (٢)
صوم: چنانچه مگس داخل حلق روزه دار شود، در صورت امکان، خارج کردن آن به جهت حرمت خوردن مگس، واجب است و اخراج آن، قِِیّ (استفراغ) به شمار نمِی رود تا موجب بطلان روزه گردد