جمعِی شرط ندانسته اند. (٢) جمعِی نِیز مباح بودن را شرط صحت طهارت دانسته اند. (٣) اِین قول به مشهور نسبت داده شده است. (٤) از موارد استحباب وضو، ورود به اماکن مقدس، همچون مسجد و حرم ائمه عليهم السلام است(٥) (←وضو).

وضو گرفتن در مکان استنجا (←استنجاء) مکروه است.(٦)

وضو گرفتن زن در مکان دِید نامحرم، موجب بطلان وضو نمِیشود، مگر آنکه مكان وضو منحصر به همان جا باشد که در اِین صورت وظِیفه زن تِیمم است و وضو گرفتن جاِیز نِیست و چنانچه وضو بگِیرد، بنابر قول برخِی وضوِیش باطل است. (٧)

از غسلهاِی مستحب، غسل مکانِی است که براِی دخول به برخِی مکانهاِی شرِیف، همچون حرم (←حرم) و مسجد الحرام به جا آورده مِی شود(٨) (←غسل مکانِی).

انتقال محتضرِی که سخت جان مِی دهد به مکانِی که در آنجا نماز مِی خوانده، مستحب است؛ چنان که بنابر قول مشهور مستحب است در محلِی که شخص از دنِیا رفته -درصورتِی که شب بوده - چراغ روشن کنند(٩) (←احتضار).

مستحب است مِیت را هنگام غسل دادن بر جاِیِی بلند، همچون تخت قرار دهند(١٠) (← غسل مِیت). همچنِین مستحب است نماز مِیت در جاِیِی خوانده شود که برحسب عادت نماز در آنجا اقامه مِیشود و احتمال اجتماع و شرکت نمازگزاران در آنجا بِیشتر است (١١) (←نماز مِیت).

خاک سپارِی مِیت در برخِی مکانها، مانند زمِین غصبِی حرام است. (١٢) انتقال مِیت از شهرِی که از دنِیا رفته به شهرِی دِیگر و دفن در آنجا، جز مشاهد مشرفه (١٣) (←مشاهد مشرفه) مکروه است (← دفن).

صلات: مستحب است اذان در مکانِی بلند، همچون مناره گفته شود (١٤) (←اذان). از شراِیط مکان نمازگزار، پاک و بنابر مشهور مباح بودن آن است(١٥) (← مکان نمازگزار).