بنابر اِینکه کفاره آن، کفاره ِیمِین باشد، نذر کننده مِیان آزاد کردن برده و اطعام ده فقِیر و پوشاندن لباس به ده فقِیر مخيّر خواهد بود و در صورت ناتوانِی از هر سه، باِید سه روز روزه بگِیرد.

ساِیر احکام: نذر زِیارت رسول خدا صلى الله عليه و آله، امامان معصوم علِیهم السّلام و صالحان صحِیح است و انصراف به حضور در مشاهد و مقابرشان و زِیارت از نزدِیک دارد و چنانچه زِیارتِ خصوص امام زمان علِیه السّلام را نذر کند، در هر مکان مِیتواند آن حضرت را زِیارت نماِید. (٣٧) برخِی گفته اند: باِید به سامرا رود و در سرداب مقدس، آن حضرت را زِیارت کند، مگر آنکه قصد نذر کننده زِیارت در هر مکان باشد. (٣٨)

اگر زِیارت امامِی معِین را نذر کند، زِیارت امامِی دِیگر -حتِی در صورت ناتوانِی از زِیارت آن امام- کفاِیت نمِیکند. در وفاِی به نذر زِیارت، حضور نزد قبر و سلام دادن کفاِیت مِیکند و غسل و نماز زِیارت در صورت قِید نشدن در نذر، واجب نِیست. (٣٩)

اگر مالِی براِی ِیکِی از مشاهد مشرفه نذر شود، در مصالح آن، همچون تعمِیر، روشناِیِی فرش و خادمان آن هزِینه مِیشود؛ اما اگر براِی امام علِیه السلام ِیا امام زاده اِی نذر شود، در راه خِیر به قصد رسِیدن ثواب آن بـه مـنذورله، صرف مِی شود؛ هرچند احتِیاط آن است که تنها در جهت کمک به زائران و مجاوران نِیازمند و خادمان صالح و اقامه مجالس عزا هزِینه شود. البته اگر قصد ناذر، مصرفِی خاص بوده ِیا نذر انصراف بـه مصرفِی خاص داشته باشد، باِید در همان جهت هزِینه شود.(٤٠)

کسِی که نذر کرده مالِی را به شخصِی معِین صدقه دهد، باِید آن را به همان شخص بدهد و دادن به غِیر او کفاِیت نمِیکند و در صورت خوددارِی منذورله از قبول آن، بنابر قول برخِی نذر باطل مِیشود.(٤١)

برخِی تفصِیل داده و گفته اند: اگر نذر، مقِید به زمانِی خاص نباشد، با عدم قبول منذورله باطل نمِی شود، مگر آنکه وِی قبول نکرده بمِیرد؛ اما اگر مقِید باشد و آن زمان بگذرد و قبول نکند، نذر باطل مِیشود. (٤٢)