فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٣٤
ازدواج ناپدرِی با دختر همسرش در صورتِی که قبل از آمِیزش با مادر آن دختر، او را طلاق داده باشد، جاِیز و در غِیر اِین صورت، حرام و باطل است. (٢) (←ربيبه).
(١) تذكرة الفقهاء ٢٤/ ١٥٤ ؛ جامع المدارک ٤/ ١٧٧ ؛ رياض المسائل ١٠/ ١٢٧؛ مجمع المسائل ١/ ٥٥٣.
(٢) جواهر الكلام ٢٩/ ٣٤٩ - ٣٥٠.
ناتوانِی ← عجز
ناحيه مقدسه
ناحِیه مقدسه: امام زمان علِیه السّلام.
ناحِیه در لغت به معناِی سمت و جهت است و مقصود از ناحِیه مقدسه وجود مبارک امام زمان علِیه السلام مِیباشد (←امام زمان). شِیعِیان به علت تقيّه شدِید و نِیز نهِی از تصرِیح به نام آن حضرت در عصر غبِیت صغرِی، نام اِیشان را نمِی بردند و از آن حضرت با عنوان ناحيه مقدسه ِیاد مِیکردند و به آنچه از طرف آن حضرت تحت عنوان توقِیع و مانند آن به دست ناِیبان آن حضرت صادر مِی شد، مِیگفتند از ناحِیه مقدسه صادر شده است؛ چنان که بر وکلا و ناِیبان آن حضرت، وکلا و نواب ناحيه مقدسه اطلاق مِی شد. (١)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١) كشف الغمّة ٢/ ٥١٩ ؛ الروضة البهية ٣/ ١٣٩.
ناخدا
ناخدا: آن که فرماندهِی ملوانان و هداِیت کشتِی را بر عهده دارد؛ کشتِی بان.
از احکام آن در بابهاِی صلات، صوم، اجاره و دِیات سخن گفته اند.
صلات و صوم: کسِی که سفر، شغل و کار او است، مانند ناخدا، نمازش تمام و روزه اش صحِیح است(١) (← سفر).
اجاره: ناخدا در برابر کالاِیِی که در کشتِی به او سپرده مِی شود، در صورتِی که به دست او ِیا بر اثر افراط ِیا تفرِیط او تلف شود، ضامن است و باِید خسارت آن را جبران تلف کند و چنانچه سبب جز دو صورت ِیاد شده باشد، ضمانِی متوجه او نِیست. البته اِین اختلاف وجود دارد که در صورت تلف و معلوم نبودن نقش ناخدا در آن