چگونگِی تطهِیر برخِی متنجسها با آب: آِیا روغن نجس با قرار دادن آن در آب داغ کر ؛ به گونه اِی که با آن مخلوط و پس از سرد شدن، از روِی آب گرفته شود، پاک مِیگردد؟ مسئله به جهت تردِید و شک در رسِیدن آب به همه اجزاِی روغن، محل بحث و اشکال است. (٢٧)

اشِیاِی جامدِی که قابل فشردن نِیستند، مانند صابون، مِیوه ها، حبوبات، نان و پنِیر، در صورتِی که نجاست به درون آنها نفوذ نکند، با آب کثِیر تطهِیر پذِیرند؛ لِیکن در اِینکه با آب قلِیل نِیز پاک مِیشوند ِیا نه، اختلاف است؛ (٢٨) اگر نجاست به درون آنها نفوذ کند، آِیا با گذاشتن آنها در آب کثِیر به اندازه اِی که نجاست در آن نفوذ کرده، آب نِیز نفوذ کند، تطهِیر حاصل مِیشود ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف است. قول نخست، منسوب عدم به مشهور است؛ چنان که تطهِیر در فرض فوق با رِیختن آب قلِیل بر آنها و نفوذ آب به باطن آنها، منسوب به مشهور متأخران مِیباشد. (٢٩)

با قرار دادن لباس نجس در طشت و رِیختن آب روِی آن و فشردن و خارج شدن غساله آن، لباس و ظرف؛ هر دو پاک مِیشوند. در غِیر بول -بنابر قول به کفاِیت ِیک بار در غِیر بول از ساِیر نجاسات ـ ِیک بار کافِی است؛ لِیکن در بول دو بار لازم است. البته اِین در فرضِی است که ظرف قبل از رِیختن آب، نجس نباشد، و گرنه باِید سه بار شسته شود. (٣٠)

با جارِی شدن آب قلِیل بر زمِین نجسِ سفت و ِیا سنگ فرش و مانند آن، زمِین پاک مِیشود؛ لِیکن محل گرد آمدن غساله -بنابر قول به نجس بودن غساله ـ نجس مِی مانند، مگر آنکه غساله از طرِیقِی خارج شود. در غِیر اِین صورت، بنا به نظر برخِی راه تطهِیر محل تجمع غساله اِین است که بر آن محل، خاک و ِیا گل پاک برِیزند. برخِی نِیز جمع کردن آب را با ظرف ِیا پارچه جذب کننده آب کافِی دانسته اند؛ چنان که برخِی گفته اند: بنابر احتِیاط پس از جمع آورِی آب با پارچه، دو بار آب قلِیل بر محل آن برِیزند و با پارچه جمع کنند. (٣١)