در حدِیثِی از امِیر مؤمنان علِیه السلام پوشِیدن مَلس نهِی شده است. وجه آن چنِین ذکر شده که فرعون براِی نخستِین بار آن را پاپوش خود قرار داده است. در نسخه اِی دِیگر از حدِیث ِیاد شده به جاِی ملس «مُلَسَّن» آمده است. مُلسَّن کفشِی را گوِیند که در درازِی و نرمِی به شکل زبان ساخته شده است؛ لِیکن مَلسْ از ملاسه، ضد زبرِی مِیباشد و مقصود از آن در حدِیث به گفته برخِی ممسوحه است؛ ِیعنِی کفشِی که پهناِی مِیان (سِینه) و دو طرف آن برابر باشد. به کفشِی که مِیان آن بارِیک است مُخَصَّرَه گوِیند. بنابر اِین، ملس، غِیر مخصره خواهد بود.(١) از آن به مناسبت در باب صلات نام برده اند.

پوشِیدن مَلس مکروه است. (٢) (←کفش)

(١) مرآة العقول ٢٢/ ٣٤٦؛ الدروس الشرعية ١/ ١٥١ ؛ جواهر الكلام ٨/ ١٥٨.

(٢) كشف الغطاء ٣/ ٤٢ ؛ جواهر الكلام ١٥٨/٨.

مَلقوط ← لقيط

مَلَک ← فرشته

ملکانِیه

مَلکانِیه: فرقه اِی از مسِیحِیت، منتسب به پادشاه روم به نام ملکا.

ملکانِیه در کنار دو فرقۀ دِیگر مسِیحِی؛ ِیعنِی «ِیعقوبِیه» و «نسطورِیه» بر اِین باوراند که معبودشان سه اُقنوم (پدر، پسر و روح القدس) مِیباشد. آنان معتقداند اِین سه اقنوم که در حقِیقت ِیک چِیز به نام جوهر قدِیم اند که همان خداِی ِیگانه مِیباشد.(١) آِیه شرِیفه «(لَقَد كَفَرَ الدِّينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ ثالِثُ ثَلاثَةٍ وَ ما مِن إله إلا إله واحد....)؛(٢) آنان که گفتند: خدا ِیکِی از (اِین) سه تا است (پدر، پسر، روح القُدُس) به يقين كافر شدند و حال آنکه هِیچ معبودِی جز خداِی ِیکتا نِیست.» اشاره به اِینان است.

از عنوان ِیاد شده به مناسبت در باب جهاد نام برده اند.

ملکانِیه از اهل کتاب (←اهل کتاب) به شمار مِیروند و در صورت بستن پِیمان ذمه با مسلمانان، ذمِّی (←اهل ذمه) محسوب مِیشوند و احکام ذمه بر آنان بار مِیگردد که پرداخت جزِیه (← جزِیه) از جمله آن است.(٣)