مستحب است انسان در خانه مکانِی را براِی نماز اختصاص دهد؛ چنان که مستحب است نماز را در جاهاِی متعدد مکان تعِیِین شده به جا آورد تا همه آنها در قِیامت به نفع او شهادت دهند. (٥٢)

مکانهاِی مکروه: نمازگزاردن در مکانهاِی زِیر مکروه است: حمام، گرچه پاک باشد؛ محل جمع آورِی زباله؛ مستراح و هر جاِی کثِیف که انسان بـر حسب طبع از آنجا متنفر است؛ کشتارگاه (محلِی که حِیوانات را در آنجا ذبح ِیا نحر مِیکنند)؛ اتاقِی که در آن شراب ِیا هر ماِیع مست کننده باشد؛ آشپزخانه؛ بنابر مشهور، محل کوره آتش؛ خانه مجوسِی (←مجوسِی)، مگر آنکه آب پاشِیده شود و پس از خشک شدن نماز بگزارد؛ مقابل آتش ِیا چراغ؛ بنابر مشهور زمِین شوره زار؛ هر سرزمِینِی که در آن عذاب الهِی نازل شده باشد؛ محل نگهدارِی شتران، اگرچه تمِیز باشد و نِیز اصطبل اسب، الاغ، گاو، قاطر، طوِیله گوسفندان؛ روِی برف و ِیخ؛ بنابر مشهور وادِی مورچگان، هر چند بر حسب ظاهر مورچه اِی وجود نداشته باشد؛ محل جارِی شدن آب، همچون جوِی، نهر و رودخانه اگرچه هنگام نماز آب جرِیان نداشته باشد؛ جاده ها، خِیابانها و محل آمد و شد مردم، هر چند مانع رفت و آمد مردم نگردد؛ مقابل عکس ِیا مجسمه جانداران، اگرچه کامل نباشد، مگر آنکه روِی آن را بپوشانند؛ جاِیِی که در آن عکس جاندار باشد، هرچند روبه روِی نمازگزار نباشد؛ مقابل دِیوار مستراحـِی که رطوبت آن نماِیان است، مگر آنکه آن را بپوشانند؛ مقابل مدفوع انسان؛ روبـه روِی انسان؛ درب گشوده؛ مقابل کتاب باز شده ِیا نقش و ِیا هر چِیزِی که نمازگزار را به خود مشغول سازد؛ در قبرستان؛ بر قبر؛ روبه روِی قبر، جز قبر معصوم عليه السّلام؛ مِیان دو قبر، جز با وجود حاِیلِی (← قبر)؛ اتاقِی که در آن سگ غِیر شکارِی وجود دارد؛ اتاقِی که در آن جنب باشد؛ مقابل آهن و روبه روِی خرمن گندم ِیا جو.(٥٣)