مورد دِیگر، ِیکِی از مستندات قاعده «من ملك شيئاً ملك الإقرار به» ملازمه عقلِی مِیان سلطنت بر چِیزِی و سلطنت بر اثبات آن به گفته برخِی است؛ بدِین معنا که وقتِی کسِی بر چِیزِی مسلط شد، به گونه اِی که بتواند در آن هر گونه تصرف کند، لازمه چنِین تصرفِی، قبول قول او در اِعمال اِین تصرف خواهد بود (٣) (←قاعده من ملک شِیئاً ملک الاقرار به)

(←قاعده ملازمه بين حكم عقل و حكم شرع)

(١) دراسات في علم الأصول ٣/ ١٤٣.

(٢) موسوعة الخوئي ١٣/ ٥٢.

(٣) بلغة الفقيه ٣/ ٣٣١ ؛ القواعد الفقهية (بجنوردى) ١/ ٩.

ملازمه؛ قاعده ← قاعده ملازمه بِین حکم عقل و شرع

ملاعبه

مُلاعَبَه: بازِی تحرِیک آمِیز جنسِی زن و مرد با ِیکدِیگر.

از احکام آن به مناسبت در بابهاِی طهار، صوم، اعتكاف، حج و نکاح سخن گفته اند.

ملاعبه با همسر پِیش از آمِیزش مستحب(١) و ترک آن مکروه است. (٢)

آبِی که بر اثر ملاعبه از انسان خارج مِی شود، در صورتِی که فاقد صفات منِی (←منِی) باشد، مَذِی نامِیده مِیشود و پاک است و ناقض وضو نِیست؛(٣) هرچند وضو گرفتن پس از خروج مذِی مستحب است.(٤) البته برخِی در استحباب آن تأمل کرده اند(٥) (← مذِی).

ملاعبه روزه دار با همسرش در صورتِی که بداند منجر به خروج منِی نمِیشود و عادتش نِیز اِین نباشد که با ملاعبه منِی از او خارج شود، بنابر قول جمعِی مکروه است.(٦) در مقابل، جمعِی در فرض ِیاد شده، مکروه ندانسته اند.(٧) در غِیر اِین صورت، چنانچه به قصد انزال ملاعبه کند و ِیا عادتش، انزال با ملاعبه باشد، در روزه واجب معين، همچون روزه ماه رمضان و نِیز قضاِی روزه ماه رمضان بعد از زوال، حرام است(٨) و