فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٤٧
برخِی گفته اند: آب قلِیل، مطلقا (در استنجا و غِیر آن) تا زمانِی که بو، رنگ ِیا مزه آن تغِیِیر نکرده، نجس نمِی شود(٥) (←آب قليل).
در آب چاه، مِیان قدما و متأخران اختلاف است که آِیا با ملاقات نجس، نجس مِی شود، هرچند رنگ، بو ِیا مزه آن تغِیِیر نکند، ِیا نجس نمِیشود؟ مشهور متأخران -بر خلاف مشهور قدما ـ قائل به قول دوم شده اند (٦) (←آب چاه).
آب قلِیلِی که قبلاً کر بوده است در صورت ملاقات با نجس و مجهول بودن تارِیخ ملاقات و تارِیخ تغِیِیر کر به قلِیل ِیا مجهول بودن ِیکِی از آن دو آِیا نجس مِیشود ِیا نه؟ مسئله اختلافِی است.
بسِیارِی حکم به طهارت آن کرده اند.(٧) همچنِین آب کرِی که قبلاً قلِیل بوده است، چنانچه با نجس ملاقات کند در صورت مجهول بودن تارِیخ هر دو ِیا تارِیخ ملاقات، در نجس شدن آب با ملاقات نجس اختلاف است، مگر صورتِی که تارِیخ ملاقات معلوم باشد. در اِین صورت به تصرِیح بسِیارِی، آب محکوم به نجاست است.(٨)
آب مضاف: آب مضاف با ملاقات نجس، نجس مِی شود؛ هرچند زِیاد باشد ورنگ، بو ِیا مزه آن تغِیِیر نکرده
باشد(٩) (← آب مضاف).
ساِیر ماِیعات: چنانچه ماِیعِی همچون شِیره و روغن با نجس ملاقات کند همه آن نجس مِی شود. (١٠)
غِیر ماِیعات: اگر شِیء جامدِی، همچون بدن و لباس انسان با نجس ملاقات کند، در صورت تر بودن هر دو ِیا ِیکِی از آن دو، آن قسمت که با نـجـس ملاقات کرده است، نجس مِی شود.(١١)
برخِی قدما گفته اند: اگر لباس انسان با سگ شکارِی مرطوب ملاقات نماِید، بر موضع ملاقات آب پاشِیده مِی شود و شستن آن لازم نِیست. (١٢)
برخِی گفته اند: نجاست از مِیت انسان و مردار حِیوان تعدِی و سراِیت نمِیکند. بنابر اِین، ملاقِی آن نجس نمِی شود. (١٣) در مقابل، برخِی قائل شده اند ملاقِی مِیت آدمِی نجس است، هرچند هر دو خشک باشند.(١٤)