در علم حقوق، مهر المتعه به مالِی گفته مِیشود که در صورت ازدواج بدون تعِیِین مهر و وقوع طلاق قبل از آمِیزش، مرد باِید در حد توان مالِی خود به زن بدهد.(٢) از آن، در کلمات فقها(٣) به تبعِ قرآن کرِیم،(٤)

به متعه تعبِیر شده است (←متعه).

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) مسالك الافهام ٧/ ٣٦٠ ؛ جواهر الکلام ٣١/ ٢.

(٢) حقوق مدنِی (امامِی) ٤٢١/٤ ؛ مبسوط در ترمِینولوژِی حقوق ٥/ ٣٥٧٨.

(٣) فقه القرآن ٢/ ١٠٣ و ١٤٨، المؤتلف من المختلف ٢/ ١٦٠ ؛ جامع الخلاف والوفاق / ٤٤٦ – ٤٤٧.

(٤) بقره / ٢٣٦؛ احزاب / ٤٩.

مهر المثل

مهر المِثل: مهر همسانان زن نزد عرف.

در مواردِی براِی زن، مهر المثل ثابت مِیشود. مهر المثل عبارت است از مهر همسانان زن از نزدِیکان او با لحاظ صفات و وِیژگِیهاِی وِی، از قبِیل سنّ، باکره بودن، عفت، ادب، خردمندِی، ثروت، جمال، شرف خانوادگِی و دِیگر امور دخِیل در کمِیت مهر. بنابر اِین، قوام مهر المثل به دو چِیز است: ِیکِی خوِیشان زن و دِیگرِی وِیژگِیهاِی او که در کمِیت مهر دخِیل اند. (١)

برخِی نزدِیکان زن را به نزدِیکان پدرِی ِیا پدرِی و مادرِی اختصاص داده و گفته اند: در محاسبه مهر المثل، نزدِیکان مادرِی لحاظ نمِیشوند؛(٢) لِیکن مشهور، تفاوتِی مِیان نزدِیکان پدرِی و مادرِی قائل نشده اند. (٣)