مستحب است صاحب مصِیبت کـه عزِیزِی را از دست داده است، هِیئت خود را به گونه اِی تغِیِیر دهد که از دِیگران متماِیز و بازشناخته شود، مانند آنکه اگر به طور معمول عبا بر دوش مِیگذارده، آن را بردارد و بدون عبا باشد ِیا پابرهنه باشد.(٥)

بر مصِیبت دِیده مستحب است با ِیاد آورِی مصِیبت فقدان رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله به عنوان بزرگترِین مصِیبت وارد بر امت، رنج و سنگِینِی مصِیبت را بر خود سبک و تحمل پذِیر کند.(٦)

تسلِّی دادن صاحبان مصِیبت قبل از دفن و بعد از دفن عزِیزشان مستحب است(٧) (←تسلِیت)؛ چنان که مستحب است تا سه روز براِی مصِیبت دِیدگان طعام فرستاده شود. (٨)

ب. مکروهات: بر مصِیبت دِیده، زدن دست بر ران خود مکروه است. در رواِیتِی آمده است: چنِین کارِی موجب از بِین رفتن اجر و پاداش شخص مِیگردد.(٩)

بر غِیر صاحبان مصِیبت، تغِیِیر دادن هِیئت خود، مانند برداشتن عبا از دوش ِیا پا برهنه شدن، مکروه است. (١٠) خوردن نزد مصِیبت دِیدگان کراهت دارد (١١)

مکروه است مصِیبت دِیده ِیا غِیر او، هنگام تشِیِیع جنازه، به مردم توصِیه کند با مِیت مدارا کنند و براِی او طلب رحمت و آمرزش نماِیند. (١٢)

ج. محرمات: جزع و بِی تابِی کردن در مصِیبت فقدان عزِیزان از روِی ناخشنودِی به قضاِی الهِی جاِیز نِیست (١٣) (←جزع)؛ چنان که سِیلِی زدن بر صورت، خراشِیدن آن و چِیدن ِیا کندن مو؛ (١٤) همچنِین نوحه به باطل و فرِیاد کشِیدن نِیز حرام مِیباشد. (١٥) برخِی فرِیاد زدن را مکروه دانسته اند. (١٦)

پاره کردن لباس در مصِیبت فقدان پدر و برادر بنابر مشهور، جاِیز و در فقدان دِیگر نزدِیکان حرام است. (١٧) برخِی حکم ِیاد شده را اختصاص به مرد داده و براِی زن، پاره کردن لباس در مصِیبت عزِیزانش را مطلقا حرام ندانسته اند. (١٨)