از دِیگر موارد نگاه حرام عبارت است از: نگاه به عورت دِیگرِی، جز افراد استثنا شده، همچون زن و شوهر، مولا و کنِیز و کودک غِیر ممِیز و بنابر قولِی کافر؛ (٢١) نگاه مُحرِم در آِیِینه(← آِیِینه) بنابر قول مشهور(٢٢) و نِیز به همسر با شهوت (٢٣) (←احرام) و به قول برخِی قدما، نظر با شهوت به نامحرم در حال اعتکاف، (٢٤) (←اعتکاف) و نگاه به نرد و شطرنج در حال بازِی دِیگران با آن بنابر قول برخِی.(٢٥)

ساِیر احکام: علاوه بر آنچه ذکر شد، نگاه در ابواب مختلف داراِی احکامِی است که به آنها اشاره مِیشود.

طهارت: خواندن دعاِی وارد شده و حمد خدا هنگام نگاه کردن به آب براِی کسِی که وضو مِیگِیرد، مستحب است.(٢٦)

صلات: تهيه كفن و مکرر نگاه کردن به آن مستحب است (٢٧) (←کفن).

صوم: چنانچه بـه سـبب نگاه شهوت آمِیز روزه دار به زن نامحرم، منِی از او خارج شود، آِیا روزه اش باطل مِیگردد ِیا تنها مرتکب گناه شده است؟ مسئله محل اختلاف است. برخِی حکم به عدم بطلان روزه او کرده اند. (٢٨) برخِی بِین کسِی که نظر به او حرام است، مانند زن نامحرم و کسِی که نظر به او حلال است، مانند همسر، تفصِیل داده، در فرض نخست، روزه را باطل و در صورت وجوب روزه، مانند روزه ماه رمضان، قضا را واجب دانسته اند. (٢٩)

بعضِی گفته اند: اگر به قصد انزال بـه همسر ِیا غِیر او نگاه کند و منِی خـارج شود، روزه اش باطل و کفاره واجب مِیشود. در غِیر اِین صورت، چنانچه بر اثر تکرار نگاه، بدون قصد انزال، منى خارج شود، تنها قضا واجب مِیگردد.(٣٠) برخِی عادت خروج منِی با نگاه کردن را نِیز به قصد انزال افزوده و گفته اند: اگر به قصد انزال نگاه کند ِیا عادتش خروج منِی با نگاه کردن باشد، روزه باطل و قضا و کفاره واجب مِیشود. (٣١)

حج: زِیاد نگاه کردن به کعبه مستحب است. (٣٢) از محرمات احرام، نگاه به قصد لذت به همسر است و اگر بر اثر آن، منِی از او خارج شود، کفاره واجب مِیگردد