٢. طلاق باِین: زنِی که از همسرش طلاق باِین (←طلاق باِین) گرفته است، همه احکام و حقوق زوجِیت از جمله وجوب نفقه نسبت به وِی ساقط مِیشود، مگر آنکه باردار باشد که تا زمان وضع حمل، باِید نفقه او پرداخت شود؛ لِیکن در اِینکه منشأ وجوب نفقه در اِین صورت، باردارِی زوجه است ِیا جنِین در رحم او، اختلاف است. اکثر به قول دوم قائل اند. (١٧)

فقها بر دو قول ِیاد شده ثمراتِی متعدد را مترتب کرده اند، از جمله فرضِی است که زوجه هنگام طلاق ناشزه باشد ِیا بعد از طلاق ناشزه گردد که بنابر قول اول، نفقه اش ساقط مِیشود؛ لِیکن بنابر قول دوم ساقط نمِی شود. (١٨)

در طلاق رجعِی (←طلاق رجعِی) در ايام عده، همه احکام زوجِیت، از جمله وجوب نفقه به قوت خود باقِی است.

٣. فسخ عقد: با جدا شدن زوجه از زوج به سبب فسخ عقد نکاح، نفقه او ساقط مِی شود، مگر آنکه حامله باشد، که در اِین صورت، در وجوب نفقه اختلاف است. منشأ اختلاف به اختلاف در مسئله بالا و اِینکه نفقه براِی جنِین در رحم است ِیا باردارِی، بر مِیگردد. (١٩)

٤. لعان: با جدا شدن زن از همسرش به سبب لعان (← لعان)، همه احکام زوجِیت، از جمله نفقه ساقط مِیشود، حتِی اگر باردار باشد، در صورتِی که لعان براِی نفِی فرزندِی صورت گِیرد، و در صورت اعتراف به فرزندِی، در وجوب نفقه زوجه، همانند مسئله پِیشِین اختلاف است. (٢٠)

آِیا زنِ باردار شوهر مرده تا زمان وضع حمل، نفقه دارد ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف و اشهر قول دوم است. (٢١) بنابر قول اول، نفقه از سهم فرزندش از ارث به او پرداخت مِیشود.(٢٢)