دادوستد مِیوه رسِیده با مِیوه نارس با فزونِی ِیکِی بر دِیگرِی ربا(← ربا) و حرام است. برخِی گفته اند: در صورتِی که هر دو نوع برابر باشند و به صورت نقد معامله شوند، مکروه و اگر نسِیه معامله شوند داراِی اشکال است.(١) همچنِین معامله گوشت پخته با گوشت خام با زِیادِی ِیکِی بر دِیگرِی جاِیز نِیست (٢) (←خام).

(١) توضِیح المسائل مراجع ٢/ ٢١٥.

(٢) المهذب ١/ ٣٧٣ ؛ العروة الوثقى [ تكملة ] ٢/ ٢٧.

نضوح

نَضوح: نوعِی عطر.

بنابر نقل برخِی نضوح نوعِی عطر است که بوِی آن پخش مِی شود و فرآورِی آن بدِین گونه است که خرما، شکر [=شکر سرخ]، قُرنُفُل (گلِی زِینتِی بـه رنگ قرمز ِیا صورتِی که در انتهاِی ساقه به صورت ِیک دسته سته گل دِیده مِیشود)، سِیب، زعفران و مانند آن را در شِیشه اِی با مقدارِی معِین آب مِیرِیزند و درِ آن را مِیبندند و پس از آنکه حالت تخمِیر پِیدا کرد از آن استفاده مِیکنند. اِین نوع عطر در مِیان زنان مکه و مدِینه رواج داشت و با آن موهاِی سر خود را خوش بو مِی کردند. (١)

بنابر آنچه از برخِی در کِیفِیت فرآورِی نضوح نقل شده، نضوح خمر به شمار مِیرود و نجس است؛ از اِین رو، در رواِیتِی به دور رِیختن آن امر شده است. از رواِیتِی دِیگر استفاده مِیشود که نضوح عطرِی بوده که از شِیره خرما درست مِیشده، از اِین رو، به جوشاندن شِیره تا کم شدن دوسوم آن امر شده است؛ زِیرا با ذهاب دوسوم آن، ِیک سوم باقِی مانده با گذشت زمان تبدِیل به شراب مست کننده نمِی شود. (٢)

در رواِیتِی دِیگر، از نضوح که در آن نبِیذ -که از اقسام خمر است ـ قرار داده مِی شود، سؤال مِیگردد که آِیا نماز زنِی که با نضوح موهاِی خود را خوش بو کرده، صحِیح است؟