بنابر قول مشهور، اگر لباس ِیا بدن و ِیا چِیزِی دِیگر با ادرار پسر شِیرخوار نجس شود، با ِیک بار رِیختن آب به محل نجس شده؛ به گونه اِی که همه محل را فرا بگِیرد، پاک مِیشود. بنابر تصرِیح برخِی حکم ِیاد شده شامل ادرار شِیرخوار ممسوح نمِی شود. (٨)

در وضو مستحب است مرد از بِیرون آرنج و زن از درون آن آب برِیزد؛ لِیکن به تصرِیح برخِی اِین استحباب در حق ممسوح ساقط است و او مخِیر مِیان آن دو است. (٩)

فاِیده استبرا (پاکِی رطوبت مشکوک خارج شده پس از آن) تنها درباره مرد جارِی است. در زن و به تصرِیح برخِی در ممسوح، رطوبت مشکوک مطلقا محکوم به طهارت است.(١٠)

صلات: بنابر قول برخِی بدن ممسوح در حکم بدن زن است؛ از اِین رو، در نماز و نِیز از نامحرم، همۀ بدن -جز مواضع استثنا شده ـ را باِید بپوشاند. (١١)

بنابر قول برخِی ممسوح در اصل و نوع پوشش در نماز و غِیر نماز باِید مطابق احتِیاط عمل کند؛ از اِین رو، پوشِیدن لباس زربافت و ابرِیشمِی در نماز و غِیر نماز براِی او ممنوع است. (١٢) زن در اذان و اقامه مِیتواند به دو تکبِیر و ِیک بار شهادتِین ِیا به شهادتِین تنها اکتفا کند. اِین حکم، بنابر قولِی در جارِی نِیست؛ بلکه وِی در اِین ممسوح حكم ملحق به مرد است. (١٣)

مرد نمِی تواند براِی نمازش به اذان و اقامه زن اکتفا کند، ممسوح در اِین حکم ملحق به زن است. (١٤)

آِیا نماز جمعه ـ در فرض وجوب آن ـ بر ممسوح واجب است ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف است. (١٥)

در صورتِی که مأموم، مرد ِیا خنثاِی مشکل و ِیا ممسوح باشد امام باِید مرد باشد. بنابر اِین، امامت زن، خنثاِی مشکل و ممسوح براِی مأمومان مرد، خنثِی و ممسوح صحِیح نِیست؛ لِیکن بنابر قول به قرعه زدن در ممسوح، ممسوح حكم صنفِی را خواهد داشت که از قرعه خارج شده است؛ چه مرد باشد و چه زن.(١٦)