شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٩٠ - ١٩٥٨ النساء لحم على و ضم الا ما ذب عنه
١٩٥٤ العدل قوام الرعية و جمال الولاة.
عدل و دادگرى بر پا دارنده رعيت است و زينت و زيبائى و اليان و فرماندهان.
١٩٥٥ العاقل من صان لسانه عن الغيبة.
عاقل كسى است كه نگاه داشته باشد زبان خود را از غيبت مردم.
١٩٥٦ المؤمن من طهر قلبه من الدنية.
مؤمن كسى است كه پاك گردانيده باشد دل خود را از اخلاق و صفاتى كه باعث پستى مرتبه باشد و در بعضى نسخهها «من الريبة» بدل «من الدنية» واقع شده و بنا بر اين معنى اين است كه پاك گردانيده باشد دل خود را از بد گمانى و تهمت يعنى نسبت بمردم، يا از شك و شبهه يعنى در آنچه اعتقاد بآن بايد داشت از احوال مبدأ و معاد.
١٩٥٧ المال و بال على صاحبه الا ما قدم منه.
مال و بالى است بر صاحب آن مگر آنچه پيش فرستاده باشد از آن يعنى در كار خيرى صرف كرده باشد، و «وبال» چنانكه قبل از اين مذكور شد بمعنى گرانى و سختى است.
١٩٥٨ النساء لحم على و ضم الا ما ذب عنه.
زنان گوشتىاند بر و ضمى مگر آنچه دفع كرده شود از آن، «وضم» چيزيست كه گوشت را بر روى آن گذارند كه بزمين نخورد از تخته و مانند آن، و مراد اين است كه زنان مثل گوشتى كه بر روى تخته يا مانند آن گذارند محل آفات بسيارند مگر اين كه اين كس متوجه ايشان باشد و ايشان را حفظ كند و دفع آفات از ايشان كند مثل كسى كه بر سر گوشت باشد كه گربه و مانند آن آن را نبرند.