شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٩٦ - ٢٦٦٦ اياك و الاساءة فانها خلق اللئام و ان المسىء لمترد فى جهنم باساءته
٢٦٦٢ اياك و الجفاء فانه يفسد الاخاء و يمقت الى الله و الناس.
بپرهيز از ترك صله و احسان پس بدرستى كه آن فاسد ميكند برادرى را و دشمن مىگرداند بسوى خدا و مردم يعنى هر گاه آدمى ترك صله و احسان برادران كند برادرى ايشان باطل شود و بر هم خورد و «دشمن مىگرداند او را بسوى خدا و مردم» يعنى خداى عز و جل مردم را دشمن او مىگرداند.
٢٦٦٣ اياك و النميمة فانها تزرع الضغينة و تبعد عن الله و الناس.
بپرهيز از سخن چينى پس بدرستى كه آن مىكارد كينه را يعنى در دلهاى مردم، و دور مىگرداند از خدا و مردمان.
٢٦٦٤ اياك و الغدر فانه اقبح الخيانة و ان الغدور لمهان عند الله.
بپرهيز از بىوفائى پس بدرستى كه آن زشتترين خيانت است، و بدرستى كه بيوفائى هر آينه خوار كرده شده است نزد خدا بسبب بىوفائى او.
٢٦٦٥ اياك و الظلم فانه اكبر المعاصى و ان الظالم لمعاقب يوم القيامة بظلمه.
بپرهيز از ستم كردن پس بدرستى كه آن بزرگتر گناهان است و بدرستى كه ستم كننده هر آينه عقاب كرده شود روز قيامت بسبب ستم او.
٢٦٦٦ اياك و الاساءة فانها خلق اللئام و ان المسىء لمترد فى جهنم باساءته.
بپرهيز از بدى كردن بمردم پس بدرستى كه آن خوى مردم پست فرومايه است بدرستى كه بد كننده بمردم هر آينه افتاده شده است در جهنم بسبب بد كردن او يعنى افتاده خواهد شد.