شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٥٣ - ٣٢٦٨ اقل ما يجب للمنعم ان لا يعصى بنعمته
ترجمه اين است كه: بيشتر بدى، تا آخر.
٣٢٦٤ اصوب الرمى القول المصيب.
درستتر انداختن سخن درست است يعنى هيچ انداختنى مثل انداختن تير و مانند آن درست نرود مثل سخن درست يعنى تأثير آن در جاى خود زياده از هر انداختنى باشد.
٣٢٦٥ اعظم الناس ذلا الطامع الحريص المريب.
بزرگترين مردم از روى خوارى طمع كننده حريص مريب است، «مريب» يعنى حاصل كننده قلق و اضطراب در خود بسبب طمع و حرص از براى سعى و طلب يا شك اندازنده يعنى بشك اندازنده مردم و بگمان اندازنده ايشان خوبى حرص و سعى بليغ را، يا بشك اندازنده ايشان در هر باب كه شك در آن خوب نباشد و بنا بر اين صفت ذميمه ديگر خواهد بود غير سابق.
٣٢٦٦ اعظم الذنوب ذنب اصر عليه صاحبه.
بزرگترين گناهان گناهى است كه اصرار كند بر آن صاحب آن، زيرا كه «صغيره» با اصرار «كبيره» گردد پس كبيره را بايد بر آن قياس كرد و «اصرار» چنانكه مكرر مذكور شد مكرر كردن گناه است يا كردن آن و قصد عود بآن هر چند هنوز نكرده باشد.
٣٢٦٧ اسعد الناس بالخير العامل به.
فيروزمندترين مردم بخير كسى است كه عمل كننده بآن باشد.
٣٢٦٨ اقل ما يجب للمنعم ان لا يعصى بنعمته.
كمترين آنچه البته مى بايد بجا آورد از براى نعمت دهنده اين است كه عصيان كرده نشود در برابر نعمت او، و ممكن است كه معنى اين باشد كه عصيان كرده