شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٦٦ - ٢٨٢٧ ايسرك ان تلقى الله غدا فى القيامة و هو عليك راض غير غضبان كن فى الدنيا زاهدا و فى الاخرة راغبا، و عليك بالتقوى و الصدق فهما جماع الدين، و الزم اهل الحق و اعمل عملهم تكن منهم
در امام اين دعوى را نسبت بايشان داده، «اين كه بلند گردانيده است» يعنى از براى رشك و حسد بر ما در اين امور، يا از براى ناخوش داشتن اين مزايا در ما مرتكب اين دعويهاى باطل شدند تا فضايلى كه حق تعالى به آنها ما را از ايشان و غير ايشان ممتاز گردانيده بر مردم ظاهر نگردد و پنهان ماند، و «بخشيده ما را» يعنى علوم و مراتب عاليه و محروم كرده ايشان را از آنها، و «داخل گردانيده ما را» يعنى در قرب و منزلت درگاه خود و نسبت پيوند با رسول او و خلافت و جانشينى آن حضرت ٦، و «هدى» بمعنى راه راست يافتن است يا رسيدن بحق، و «بما سؤال كرده مىشود بخشيدن هدى و گشودن كورى» يعنى هر كه هدايت خواهد و طلب كند بايد كه بسبب ما و از ما طلب كند نه بسبب ايشان و از ايشان، و همچنين گشايش كورى جهالت و ضلالت را، و اين نيز از جمله امورى است كه حق تعالى ايشان را به آنها امتياز داده از ديگران، و معاندان ايشان رشك مىبردند بر آن و ناخوش مىداشتند آن را.
٢٨٢٧ ايسرك ان تلقى الله غدا فى القيامة و هو عليك[١] راض غير غضبان كن فى الدنيا زاهدا و فى الاخرة راغبا، و عليك بالتقوى و الصدق فهما جماع الدين، و الزم اهل الحق و اعمل عملهم تكن منهم.
آيا شاد مىگرداند ترا اين كه ملاقات نمائى خدا را فردا در قيامت و او بر تو
[١] - كذا فى الاصل، و در كتب لغت تصريح كردهاند كه:« رضى عنه» و« رضى عليه» هر دو استعمال شده، و در كتب ادب نيز از قبيل سيوطى و مغنى اين بيت را شاهد اين استعمال دانستهاند:
|
سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً |
و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ |
|
|
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى |
برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ) |
|