شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٥٠ - ٢١٤١ العقل ان تقول ما تعرف و تعمل بما تنطق به
مىگذارد درويشى را و ايمن است از درويشى بر نفس خود پس تباه ميكند عمر خود را در منفعت غير خود، و ديگرى كار كننده است در دنيا از براى آنكه بعد از آن باشد يعنى آخرت پس بيايد از براى او آنچه از براى او باشد يعنى آنچه رسد[١] او باشد از دنيا بىعملى پس جمع كرده باشد بهره دنيا و آخرت را با هم و مالك شده باشد خانه دنيا و آخرت را هر دو، مراد باين كه «ايمن است از درويشى بر نفس خود» اين است كه آن قدر دارد كه ايمن است كه آن كافى است او را تا باشد و باز سعى ميكند از براى دنيا از ترس اين كه مبادا يك وقتى ورثه او محتاج شوند.
٢١٤٠ اللهم احقن دمائنا و دمائهم و أصلح ذات بيننا و بينهم و أنقذهم من ضلالتهم حتى يعرف الحق من جهله و يرعوى عن الغى و الغدر من لهج به.
اين دعائى است كه آن حضرت صلوات الله و سلامه عليه مىفرمودند از براى خود و همه دوستان و دشمنان خود از مسلمانان، خداوندا نگاهدار خونهاى ما زا و خونهاى ايشان را، و بصلاحآور ميانه ما و ميانه ايشان، و برهان ايشان را از گمراهى ايشان تا اين كه بشناسد حق را كسى كه نداند آن را و بر گردد از گمراهى و بىوفائى كسى كه حريص بود بآن. و در بعضى نسخهها بدل «و أنقذهم» كه [برهان ايشان را] ترجمه شده «و اهدهم» واقع شده و بنا بر اين ترجمه اين است كه [هدايت كن ايشان را] يعنى راه بنما يا بحق برسان.
٢١٤١ العقل ان تقول ما تعرف و تعمل بما تنطق به.
عقل اين است كه بگوئى آنچه را مىدانى و عمل كنى به آن چه ميگوئى آن را.
[١] - در برهان قاطع ضمن ذكر معانى( رسد) بر وزن حسد گفته:« و حصه و رسد را نيز گويند كه ميان أصناف و رعايا قسمت مىشود و بهر كس چيزى مىرسد و( رصد) بصاد معرب آنست».